Rozalie Hirs – Rosehart / Infinity Stairs (CD Recensie)

Screenshot

De in 1965 geboren componiste en dichter Rozalie Hirs, ze studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en aan Columbia University, heeft inmiddels in beide disciplines definitief haar plaats veroverd. Iets dat zich onder andere uit in twee recente Cd’s, uitgebracht door haar agent Deuss Music: ‘Rosehart’ bevat werken voor orkest; ‘Infinity Stairs’ voor kamermuziek, met op die laatste de delen vijf tot acht en tien van haar nog immer doorlopende serie ‘article’. De delen 0 tot en met vier verschenen eerder op het album ‘Platonic ID’. Hirs studeerde bij Louis Andriessen en is sterk beïnvloed door het spectralisme, lees Tristan Murail en Gérard Grisey, iets dat we ook op deze twee albums weer overduidelijk terughoren.

(meer…)

Lees verderRozalie Hirs – Rosehart / Infinity Stairs (CD Recensie)

Savina Yannatou Primavera en Salonico and Lamia Bedioui – Watersong / Sokratis Sinopoulos & Yann Keerim – Topos (CD Recensie)

Van oudsher komt op ECM Records ook andere muziek aan bod dan wat we ‘jazz’ of ‘klassiek’ noemen, wat dat ook moge betekenen. Muziek die we vaak scharen onder de al even dubieuze noemer ‘wereldmuziek’, of die andere stijlen niet tot de wereld zouden behoren. Maar goed, daar hoort dan iemand als Anouar Brahem bij, die hier onlangs nog voorbij kwamen, of de twee albums die vandaag aan bod komen, van Griekse musici. Vocaliste Savina Yannatou is op ‘Watersong’ te horen met haar sextet Primavera en Salonico en als gast de Tunesische vocaliste Lamia Bedioui en Sokratis Sinopoulos, bespeler van de in onze contreien onbekende lyra maakte met pianist Yann Keerim ‘Topos’. Overigens uitstekende muziek om het nieuwe jaar mee te openen.

(meer…)

Lees verderSavina Yannatou Primavera en Salonico and Lamia Bedioui – Watersong / Sokratis Sinopoulos & Yann Keerim – Topos (CD Recensie)

Dave Liebman, Billy Hart & Adam Rudolph – Beingness / Noah Haidu – Standards III (CD Recensie)

De Amerikaanse drummer Billy Hart, die hier gisteren reeds voorbij kwam met het album ‘Just’ van zijn eigen kwartet, mag dan vorige maand zesentachtig geworden zijn, hij is nog immer bijzonder actief. Zo maakte hij onlangs met saxofonist Dave Liebman en percussionist Adam Rudolph nog ‘Beingness’, verschenen bij Rudolph’s Meta Records en horen we hem op drie stukken van pianist Noah Haidu‘s, in eigen beheer uitgebrachte, derde album gewijd aan Standards. Een album waarop we Haidu ook horen met de bassisten Gervis Myles, Peter Washington en Buster Williams; met de drummers Charles Goold en Lewis Nash en op één stuk altsaxofonist Steve Wilson.

(meer…)

Lees verderDave Liebman, Billy Hart & Adam Rudolph – Beingness / Noah Haidu – Standards III (CD Recensie)

Mark Turner – Reflections on: The Autobiography of an Ex-Colored Man / Benjamin Lackner – Spindrift / Billy Hart Quartet – Just (CD Recensie)

De Amerikaanse tenorsaxofonist Mark Turner timmert aardig aan de weg. Hier allereerst aandacht voor het bij Giant Steps Arts verschenen ‘Reflections on: The Autobiography of an Ex-Colored Man’ waarop we Turner horen met trompettist Jason Palmer, pianist David Virelles, bassist Matt Brewer en drummer Nasheet Waits. Verder aandacht voor twee recente albums waarop we hem als sideman horen. Pianist Benjamin Lackner vroeg hem voor zijn kwintet, dat verder bestaat uit trompettist Mathias Eick, bassist Linda May Han Oh en drummer Matthieu Chazarenc en drummer Billy Hart nodigde hem uit voor zijn kwartet, met verder pianist Ethan Iverson en bassist Ben Street. Zowel ‘Spindrift’ als ‘Just’ verschenen bij ECM Records.

(meer…)

Lees verderMark Turner – Reflections on: The Autobiography of an Ex-Colored Man / Benjamin Lackner – Spindrift / Billy Hart Quartet – Just (CD Recensie)

rsn & Niacinamide – Indistinction #1 / rsn & Baltzer – aporia #1 (CD Recensie)

Bassist Thomas Rosen maakt deel uit van [BOLT], waarmee hij hier onlangs voorbij kwam met ‘Untitled (Seagull)’ maar werkt ook onder het alias rsn. Bij Attenuation Circuit brengt hij onder dit alias een serie duo albums uit waarvan ‘Indistinction #1 en #2 hier reeds voorbij kwamen, alsmede ‘Clarity #1′, Interweaving #1’ en ‘Shift #1’. Nu is het de beurt aan ‘Indistincion #1’ waarop we Rosen horen met Niacinamide, het alias van Thomas Mankowski en ‘Aporia #1’ dat hij maakte met Baltzer, ofwel Sebastian Brohn.

(meer…)

Lees verderrsn & Niacinamide – Indistinction #1 / rsn & Baltzer – aporia #1 (CD Recensie)

N(127) & licht-ung – ueber Deinem schlaf / N(124), [BOLT] & Volker Kamp – Untitled (Seagull) (CD Recensie)

Het album ‘Kern und Frage’, dat hier gisteren reeds voorbij kwam, bevat naast een live set van EMERGE en Castrup ook een optreden, met als titel ‘ueber Deinem schlaf’ van N – met daarachter altijd het nummer van het album –  het alias van Helmut Neidhardt en licht-ung, Johannes Garbe. Verder hier aandacht voor het eveneens bij Attenuation Circuit verschenen ‘Untitled (Seagull)’ van N, samen met het trio [BOLT], bestaande uit de bassisten Andreas Brinke en Thomas Rosen en drummer Dennis Strillinger, eveneens te horen op elektronica en Volker Kamp op tuba.

(meer…)

Lees verderN(127) & licht-ung – ueber Deinem schlaf / N(124), [BOLT] & Volker Kamp – Untitled (Seagull) (CD Recensie)

EMERGE – emanate / excavate / Castrup & EMERGE – covalent radii extended (Recensie)

Sascha Stadlmeier, de man achter het in Augsburg gevestigde Attenuation Circuit werkt, zoals we reeds zagen bij de bespreking van de delen elf en twaalf van de ‘THING’ serie onder diverse aliassen, ieder gereserveerd voor een bepaalde stijl binnen de elektronische muziek. NYM gebruikt hij voor dark ambient, EXEDO voor noise. Zijn meest gebruikte alias is echter EMERGE, waar hij zelf over stelt: “EMERGE is inspired by the minimalist traditions of experimentalism and non-academic noise music, focusing on generating sound structures intended to make atmospheres emerge that are open to each listener’s”. De heruitgave in eigen beheer op Cd van twee albums uit 2013, ‘emanate’ en ‘excavate’ en zijn samenwerking met (Hans) Castrup in ‘covalent radii extended’ op het album ‘Kern und Frage’, verschenen bij Attenuation Circuit zijn hier mooie voorbeelden van. Verder op dat album muziek van N(127) en licht-ung waar ik later nog op terug kom.

(meer…)

Lees verderEMERGE – emanate / excavate / Castrup & EMERGE – covalent radii extended (Recensie)

THING 11 & 12 (CD Recensie)

Na  de nummers acht tot en met tien van ‘THING’, de continu doorlopende serie van Attenuation Circuit, volgen vandaag de onlangs uitgekomen nummers elf en twaalf. Net als op nummer acht bestaan de stukken op nummer elf uit muziek die te scharen is onder dark ambient, met composities van Andreas Rönnquist, Guiguisuisui & Anzhi, NYM en Vojenská Nemocnice. En nummer twaalf heeft met nummer tien de noise als uitgangspunt. Ook hier weer vier stukken van even zoveel musici: Gerald Fiebig, Sist En 343, EXEDO en Lord Sonervol.

(meer…)

Lees verderTHING 11 & 12 (CD Recensie)

THING 8-10 (CD Recensie)

Het is weer eens tijd voor een update van de voortdurende serie ‘THING’ Cd’s van Attenuation Circuit, waarmee Sascha Stadlmeier, de eigenaar van het label, collega’s werkzaam binnen de experimentele elektronica een platform biedt. Vijf nieuwe uitgaves liggen er, waarvan er vandaag drie aan bod komen. Op nummer 8 horen we Humanfobia, Olik Nesnah, Kathodos en Her Menacing Pet; op nummer 9 Substak, Der Domestizierte Mensch, Thomas Bey William Bailey en  Jo Bled en op nummer 10 Problem Anderer Leute, RDKPL, Manufacturer en Fallen Sun.

(meer…)

Lees verderTHING 8-10 (CD Recensie)

Ellen de Vries – Surinaamse Rapsodie: ’t leven van Majoie Hajary in zeven muziekstukken (Boek Recensie)

Het zou zo maar kunnen dat u, zoals dat met mij tot voor kort ook het geval was, nog nooit van de Surinaamse componiste en pianiste Majoie Hajary heeft gehoord. Het kwam in ieder geval niet omdat ze jong stierf, in tegendeel, de in 1921 geboren Hajary stief in 2017, net 96 jaar oud! Hoe komt het dan dat we deze componiste niet kennen? Haar Surinaamse afkomst zal daar zeker toe hebben bijgedragen, lange tijd was wat uit de koloniën kwam in Nederland nu niet bepaald in trek. Daarnaast was ze ook nog eens een vrouw, waar eveneens lange tijd in een door mannen gedomineerde wereld weinig belangstelling voor was.
Andere redenen zijn is dat Hajary een vrij klein oeuvre achterliet, waarvan ook nog eens een deel niet compleet was – ze werkte weinig gestructureerd en wellicht nog wel belangrijker: dat haar werk lastig in een hokje te plaatsen valt. Haar zeer gemengde afkomst, haar voorvaderen kwamen zowel uit Afrika als uit China en India en ze studeerde in Amsterdam laten in haar werk zijn sporen na. Daarnaast maakte Hajary tijdens de Tweede Wereldoorlog, woonachtig in Nederland, een aantal discutabele keuzes, iets wat haar nog lang is nagedragen. Maar goed, langzaamaan komt er meer waardering voor haar werk, al kan ze daar nu niet meer van genieten. Een belangrijke bijdrage aan die erkenning levert Ellen de Vries met een prachtig uitgevoerd, bij Waanders Uitgevers verschenen boek: ‘Surinaamse Rapsodie: ’t leven van Majoie Hajary in zeven muziekstukken’.

(meer…)

Lees verderEllen de Vries – Surinaamse Rapsodie: ’t leven van Majoie Hajary in zeven muziekstukken (Boek Recensie)