Pradox, Tilbug – 8 april 2026
In april 2025 ging voor saxofonist Benjamin Herman een langgekoesterde wens in vervulling: een album opnemen in Japan, samen met Japanse musici. Sinds 1989 is hij verslingerd aan dit land, het moest er dus een keer van komen. Met bassist Thomas Pol en drummer Jimmy Jo Hueting toog hij naar Tokyo en vond, naast gitaarlegende Otomo Yoshihide. tenorsaxofonist Tomaki Baba, trompettist Shinpei Ruike, Ko Ishikawa op de shō en Akhito Obama op de shakuhachi bereid mee te doen op het zojuist bij Dox Records verschenen ‘Tokyo Sessions’. Afgelopen woensdag was hij met deze stukken in Paradox. Met Pol en Hueting en als gast BIGYUKI, het alias van toetsenist Masayuki Hirano. Leuk dus om van ieder stuk twee uitvoeringen te kunnen vergelijken.
Op een paar stukken na klonk in Tilburg het gehele album, maar dan natuurlijk in langere versies, zoals dat nu eenmaal hoort in een live sessie. Laat ik de volgorde van het concert aanhouden, wel zo gemakkelijk. Dat begon met het vijfde stuk op het album, ‘Yaman’. We horen direct Herman op altsax, zijn klank mooi bewerkt door de elektronica. De ritmiek is strak en de muziek – iets dat voor het gehele album geldt – zit ergens tussen jazz en pop in, met een hoog funk gehalte. Het stuk erna staat op het album voor ‘Yaman’ en kreeg als titel ‘NRFS’ mee, hier speelt op het album Baba mee, In dit stuk valt allereerst de elektronische percussie op aan het begin, waarna Herman de funk inzet, een uiterst dansbaar stuk. Op het album horen we aansluitend mooi solospel van Baba, die we in Tilburg dus moesten missen. Maar de solo van Herman was er natuurlijk wel, wat toont die man toch altijd heerlijk veel speelplezier, een genot om naar te kijken. En nee geen Baba in Tilburg, maar wel BIGYUKI, hier met een flamboyante Fender Rhodes solo. In ‘Aozora’ gaat het er wat rustiger aan toe, maar blijft de funk. Dan volgt ‘Kazegafuku’, met op de Cd bijdrages van Obama en Ishikawa. Een intieme ballade, met tijdens het concert enigszins psychedelische klanknevels en een boeiende solo van Pol, op contrabas en met elekronica, een wat melancholisch intermezzo. Het maakt dit tot één van de meest opwindende stukken tijdens dit concert.
Voordat ‘The Room’ in Tilburg klinkt, horen we BIGYUKI in een uitgebreide solo. We horen hem zowel op piano, als op de Fender Rhodes en synthesizers. ‘The Room’ begint vrij rustig, met boeiende Japanse invloeden en op de Cd een mooie bijdrage van trompettist Ruike. En verderop horen we Herman met mooi abstract spel, te midden van een strakke ritmiek. BIGYUKI produceert aansluitend imposante klanknevels, het geheel een wat duister karakter verlenend, iets wat op het album ontbreekt. Het album opent met ‘Sigii’, dat tijdens het concert nu pas klinkt. Een stevig up tempo stuk waarbij stil zitten vrijwel onmogelijk is. BIGYUKI voelt zich hierbij helemaal thuis en geeft alles wat hij in zijn mars heeft, Herman biedt hem alle ruimte. In ‘Tokyo Moon’ is de ritmiek slepend en blaast Herman een patroon dat zich direct in je hoofd vastzet. Een ballade met dynamische frases zou ik dit stuk willen noemen. Nog twee stukken volgen tijdens het concert, het mooi ingetogen ‘Dede’ – op Cd met een prachtige bijdrage van Ruike -, ‘Wasshoi’ – met op Cd Yohihide’. Tijdens het concert valt bij ‘Dede’, naast de bewerkte solo van Herman de passage van Pop en BIGYUKI op, die laatste hier op piano. En ondanks dat ‘Wasshoi’ het tweede stuk op het album is, is het met zijn vrolijke ritmiek hier de perfecte afsluiter. Althans voor de toegift in een uitverkocht Paradox: De inkt van het afgelopen dinsdag gecomponeerde stuk is nog nat. En wat hier het meest opvalt: die vreemde klank van Hermans altsax.
Op de Cd staan nog vier stukken die het kwartet niet tijdens het concert speelde. In ‘Gaa-Gaa’ en het extreem korte ‘Spyware’ horen we heerlijk experimenteel spel van Yoshihide, een gegeven dat direct verklaart waarom deze stukken niet in Tilburg klonken. Hetzelfde geldt voor ‘One for Itsuno’ met een schitterende bijdrage van dat bijzondere mondorgel, bespeeld door Ishikawa en ‘Hohokekyo, waarop we Obama horen.
De Cd is te beluisteren via Bandcamp en daar ook te koop:
