Arve Henriksen, Trygve Seim, Anders Jormin & Markku Ounaskari – Arcanum / Daniel Sommer, Arve Henriksen & Johannes Lundberg – Sounds & Sequences / Clément Janinet / Arve Henriksen / Ambre Vuillermoz & Robert Lucaciu – Garden of Silences (CD Recensie)

De centrale figuur op deze drie albums is de Noorse trompettist en expert in subtiele elektronica Arve Henriksen. Op het bij ECM Records verschenen ‘Arcanum’ horen we hem met saxofonist Trygve Seim, bassist Anders Jormin en drummer, percussionist Markku Ounaskari; Op het bij April Records verschenen ‘Sounds & Sequences’ is hij te horen met bassist Johannes Lundberg, eveneens actief op elektronica en drummer Daniel Sommer en tot slot hebben we het bij BMC Records verschenen ‘Garden of Silences’. Hier horen we naast Henriksen de violist en nyckelharpa bespelende Clément Janinet, de accordeoniste Ambre Vuillermoz en bassist Robert Lucaciu.

(meer…)

Lees verderArve Henriksen, Trygve Seim, Anders Jormin & Markku Ounaskari – Arcanum / Daniel Sommer, Arve Henriksen & Johannes Lundberg – Sounds & Sequences / Clément Janinet / Arve Henriksen / Ambre Vuillermoz & Robert Lucaciu – Garden of Silences (CD Recensie)

Haruki Murakami – Jazzportretten (Boek Recensie)

Voordat Haruki Murakami een absolute wereldster werd als romancier, zijn boeken zijn in vele talen bestsellers geworden, waaronder in het Nederlands, baatte hij een jazzcafé uit in Tokyo: Peter Cat. De liefde voor jazz, die hij als tiener reeds verwierf, kwam daarin volledig tot uiting. En liefde die hij deelde met de in 2019 overleden beeldend kunstenaar Makoto Wada. Toen die laatste in 1992 een expositie had met portretten van jazz musici en Murakami die tentoonstelling bezocht, ontstond een samenwerking die vijf jaar later leidde tot ‘Jazzportretten, deel 1’ en in 2001 tot ‘Jazzportretten 2’. Onlangs verschenen de beide bundels samen als ‘Jazzportretten’ in het Nederlands bij uitgeverij Atlas Contact. Korte beschouwingen bij even zoveel portretten van Wada, die van Dizzy Gillespie prijkt op de kaft van het boek.

(meer…)

Lees verderHaruki Murakami – Jazzportretten (Boek Recensie)

Eva-Maria Houben – Chanting Ballads / John Cage – Chamber Works… 1943-1951 (CD Recensie)

Komende zondag zet het Orgelpark in Amsterdam Antoine Beuger in het zonnetje. Verdeeld over drie concerten klinken composities van hem en is hij ook te horen als musicus. Natuurlijk samen met gelijkgestemden. Al sinds jaar en dag klinkt die muziek op albums van Edition Wandelweiser Records, waar Beuger een belangrijke rol in speelt, maar ook op soortelijke labels als Insub, Another Timbre en Elsewhere, ze komen hier regelmatig voorbij. Zondag zal er onder andere werk klinken van Eva-Maria Houben en John Cage. Twee al iets oudere cd’s die hier nog niet aan bod kwamen, vormen een mooie introductie. De vooral binnen de jazz populaire trompettist Nate Wooley nam van Houben ‘Chanting Ballads’ op, verschenen bij Wandelweisser en Apartment House bracht bij Another Timbre een album uit met ‘Chamber Works’ van John Cage, gecomponeerd tussen 1943 en 1951.

(meer…)

Lees verderEva-Maria Houben – Chanting Ballads / John Cage – Chamber Works… 1943-1951 (CD Recensie)

Macelo dos Reis & Gonçalo Almeida – Sideralis / The Monkious – No Straight with Chaser (CD Recensie)

Ik vervolg mijn portret van de Portugese bassist Gonçalo Almeida met twee albums waarop hij te horen is met de gitarist Marcelo dos Reis. Op het bij Cipsela Records verschenen ‘Sideralis’ horen we ze als duo; In het bij Jacc Records verschenen ‘No Straight with Chaser’ van The Monkious samen met drummer Philipp Ernsting. Als de titel van dat trio bij u een bel doet rinkelen dan betekent dit dat u uw klassiekers kent, die titel verwijst natuurlijk naar dat beroemde album van Thelonious Monk, ‘Straight, No Chaser, en ja, dan valt de naam van dit trio ook op zijn plaats. En natuurlijk zijn de composities op dit album van Monk, maar net zoals dit trio de titel van dat beroemde album niet letterlijk overneemt, krijgen we hier ook geen regelrechte covers, gelukkig maar.

(meer…)

Lees verderMacelo dos Reis & Gonçalo Almeida – Sideralis / The Monkious – No Straight with Chaser (CD Recensie)

Gonçalo Almeida -Ecos do Éter / Tabula Sonorum – Aeminium Sonorum (CD Recensie)

Eén van de musici die vorige week zondag optrad tijdens één van de  door Sound in Motion georganiseeerde SUNDay AFternoon Showcases was de Portugese, tegenwoordig in Rotterdam wonende, bassist Gonçalo Almeida. Een productief man, iets wat ons uitnodigt weer eens wat uitgebreider stil te staan bij zijn altijd weer spannende en creatieve uitingen. Vandaag daarom aandacht voor zijn recente, bij de Portugese non-profit organisatie Osso,  verschenen solo album ‘Ecos do Éter’ dat al wel op Cd verkrijgbaar is, maar waarvan de LP nog even op zich laat wachten en voor het bij zijn eigen Cilinder Recordings verschenen ‘Aeminium Sonorum‘ dat hij opnam met de pianist Bart van Dongen. Een duo dat de naam Tabula Sonorum meekreeg. Morgen meer van Almeida, dan in de samenwerking met zijn landgenoot, de gitarist Marcelo dos Reis.

(meer…)

Lees verderGonçalo Almeida -Ecos do Éter / Tabula Sonorum – Aeminium Sonorum (CD Recensie)

SUNDay AFternoon Showcases / Camila Nebbia, Gonçalo Almeida & Sylvain Darrifourq – Hypomaniac (Concert / LP Recensie

Schouwburg De Kern, Wilrijk (Oorstof) – 17 mei 2026

Christer Bothén en Johan Berthling. Foto’s: Jef Vandebroek

Sound in Motion organiseert concerten maar heeft geen eigen podium. Voordeel daarvan is dat je nog eens ergens komt. Zo belandde ik afgelopen zondag in Schouwburg De Kern in de Antwerpse wijk Wilrijk, een mooi complex met twee fijne zalen. Onder de titel ‘SUNDay AFternoon Showcases’ hadden Koen Vandenhoudt en Christel Kumpen een drietal concerten geprogrammeerd met als rode draad vrije improvisatie. Daar hield de vergelijking overigens ook wel zo ongeveer op, iets dat weer eens bewijst hoe veelzijdig dit collectief programmeert. Hoogtepunt was natuurlijk het laatste concert van de middag, dat van de inmiddels vierentachtig jarige basklarinettist Christer Bothén, een levende legende op dit instrument en bassist Johan Berthling maar ook de twee andere concerten waren zeker de moeite waard. Een trio bestaand uit Christophe Albertijn, op synthesizer gitaar, een instrument dat ik wel al kende, maar nog niet eerder tijdens een liveconcert mocht bewonderen, Ghazal Faghihi op klarinet, Erik Heestermans op drums en alle drie op elektronica en een trio bestaand uit tenorsaxofoniste Camila Nebbia, de ons welbekende bassist Gonçalo Almeida en drummer Sylvain Darrifourcq. Van dat laatste trio verscheen onlangs hun debuutalbum op LP bij Defkaz Records, ‘Hypomaniac’ geheten.

(meer…)

Lees verderSUNDay AFternoon Showcases / Camila Nebbia, Gonçalo Almeida & Sylvain Darrifourq – Hypomaniac (Concert / LP Recensie

Peter Maxwell Davies – Strathclyde Concerto No. 4 / Clarinet Quintet (CD Recensie)

Klarinettist Dimitri Ashkenazy nam vorig jaar twee boeiende composities op van de in 2016 overleden Britse componist Peter Maxwell Davies voor Paladino Music. Uit het schrijven bij de Cd blijkt dat dit belangrijke opnames zijn, aangezien Ashkenazy al sinds 1993 met Davies in goed contact stond, het ‘Strathclyde Concerto no. 4’ meerdere keren heeft uitgevoerd, vrijwel altijd met Davies zelf op de bok en tevens diens ‘Clarinet Quintet “Hymn to Artemis Lachei” in 2024, samen met het Brodsky Quartet in première bracht. De opnames op dit album, in dezelfde bezetting, dateren van een jaar later. Die van het ‘Strathclyde Concerto No. 4’ dateren uit 2023, we horen het Philharmonisches Orchester Hagen, onder leiding van Joseph Trafton.

(meer…)

Lees verderPeter Maxwell Davies – Strathclyde Concerto No. 4 / Clarinet Quintet (CD Recensie)

Louis Sclavis – India (CD Recensie)

Klarinettist Louis Sclavis komt op deze blog om de zoveel tijd voorbij. Ik houd van zijn toon en van zijn eclectische benadering van muziek. Het is jazz, folk,  klassiek en hij vermengt moeiteloos de westerse muziektraditie met die van andere continenten. Nu weer op ‘India’, de titel zegt al genoeg, dat hij maakte met zijn kwintet dat sinds 2015 al twee albums eerder uitbracht, ‘Loin Dans Les Terres (Live At Theater Gütersloh)’ uit 2017 en ‘Characters On A Wall’ uit 2019. Op dit nieuwe, bij Yolk Records verschenen ‘India’, vinden we wederom naast Sclavis op klarinetten, Olivier Laisney op trompet, Benjamin Moussay op piano, Sarah Murcia op contrabas en Christophe Lavergne op drums. Verder horen we in één stuk violist Dominique Pifarély in een gastrol.

(meer…)

Lees verderLouis Sclavis – India (CD Recensie)

Brian Landrus – Just When You Think You Know (CD Recensie)

Brian Landrus begon zijn carrière ooit als sessie muzikant voor Motown bands als The Temptations en The Four Tops, maar schakelde begin deze eeuw over op de jazz. Hij deed zijn master aan het New England Conservatory en ontwikkelde een voorkeur voor de lage noten, niet alleen op de saxofoon, maar ook op de klarinet en de fluit. Op zijn laatste album, het bij zijn eigen Blue Land verschenen ‘Just When You Think You Know’ horen we hem echter ook in het hoog. Een album dat hij maakte met een nieuw kwintet, verder bestaand uit gitarist Dave Stryker, oude maten bassist Lonnie Plaxico en drummer Rudy Royston en tenslotte zijn goede vriend Zaccai Curtis op piano en fender rhodes, waar hij overigens nooit eerder een album mee maakte.

(meer…)

Lees verderBrian Landrus – Just When You Think You Know (CD Recensie)

Flat Earth Society Orchestra – Missa Asinorum (Concert / CD Recensie) / The One (CD Recensie)

Paradox, Tilburg – 8 mei 2026

Ik zag ze in 2016, 2018, 2023 en afgelopen vrijdag: Het Flat Earth Society Orchestra, de trots van onze zuiderburen. Ik ben fan, ik geef het grif toe. Hoe kan het ook anders met dit stel creatievelingen dat je continu op het verkeerde been zet, vrolijk winkelt in alle denkbare muziekstijlen en wier concerten zich kenmerken door een niet te stuiten enthousiasme. En als je als bezoeker door de nodige tegenslagen niet zo geweldig in je vel zit, is dit ook nog eens het allerbeste medicijn dat je je kunt wensen. Probeer bij deze bigband maar eens somber te blijven! De muziek van het pas uitgekomen album ‘Missa Asinorum’ stond op het program, samen met een stuk van het vorige album, dat we hier ook maar gelijk nog even meenemen: ‘The One’.

(meer…)

Lees verderFlat Earth Society Orchestra – Missa Asinorum (Concert / CD Recensie) / The One (CD Recensie)