Klarinettist Dimitri Ashkenazy nam vorig jaar twee boeiende composities op van de in 2016 overleden Britse componist Peter Maxwell Davies voor Paladino Music. Uit het schrijven bij de Cd blijkt dat dit belangrijke opnames zijn, aangezien Ashkenazy al sinds 1993 met Davies in goed contact stond, het ‘Strathclyde Concerto no. 4’ meerdere keren heeft uitgevoerd, vrijwel altijd met Davies zelf op de bok en tevens diens ‘Clarinet Quintet “Hymn to Artemis Lachei” in 2024, samen met het Brodsky Quartet in première bracht. De opnames op dit album, in dezelfde bezetting, dateren van een jaar later. Die van het ‘Strathclyde Concerto No. 4’ dateren uit 2023, we horen het Philharmonisches Orchester Hagen, onder leiding van Joseph Trafton.

(meer…)

‘SOVT’ heet het stuk dat hier vandaag centraal staat en dat staat voor ‘Semi-Occluded Vocal Tract’. Het is een compositie van de Amerikaanse componiste en percussioniste Sarah Hennies en de reden dat ik juist nu aandacht besteedt aan deze reeds een jaar geleden bij elsewhere verschenen Cd is dat het stuk binnenkort, op het Minimal Musci Festival in Amsterdam, live wordt uitgevoerd. Het is overigens niet de eerste keer dat Hennies hier voorbij komt. Eerder besteedde ik aandacht aan albums met de stukken ‘Casts’ en ‘The Reinvention of Romance’ en tijdens de Ruhrtrienalle van 2022 woonde ik een uitvoering bij van ‘Clock Dies’.

(meer…)

Het Duitse Signum Quartett breekt op het bij ECM Records verschenen ‘A Dark Flaring’ een lans voor de muziek voor strijkkwartet van zes Zuid Afrikaanse componisten. Ik kende ze geen van allen, wat denk ik niet zo heel vreemd is, aangezien de muziek van componisten uit dit land hier zelden te horen is. We hebben het – in de volgorde op de Cd –  over Mokale Koapeng, Matthijs van Dijk, Arnold van Wyck, Péter Louis van Dijk, Robert Fokkens en Priaulx Rainier. Met ruim tachtig minuten een overvol album met, dat mag gezegd, even zoveel prachtige stukken die met elkaar gemeen hebben dat ze, aldus het boekje bij de Cd: “grapple with the darkest of subjects without losing sight of inner light, by their expression of the pain of loss and the need for consolation.” En juist het strijkkwartet past uitstekend bij dit gegeven.

(meer…)

Voordat ik ‘Sun Tryptich’ in handen kreeg, uitgebracht in de New Series van ECM Records, had ik nog nooit gehoord van de van oorsprong Bulgaarse componiste Dobrinka Tabakova die al vrijwel haar gehele leven in Engeland woont. Ze studeerde compositie aan de Guildhall School of Music & Drama in Londen en blijkt opvallend toegankelijke muziek te componeren, waarbij haar Bulgaarse wortels sterk naar voren komen. Neo klassiek zou ik het niet willen noemen, maar de muziek van Tabakova ademt in alles traditie en dan zowel die van de grote klassieken als die van de Bulgaarse volksmuziek. Het album bevat een zestal stukken voor diverse bezettingen, gecomponeerd tussen 2006 en 2014 en biedt zo een mooie inzage in haar werk.

(meer…)

Toen Isang Yun in 1917 ter wereld kwam, was Korea nog een kolonie van Japan. Dat is ook waar hij ging studeren, in Tokyo en Osaka. In de jaren ’40 van de vorige eeuw ging hij terug om tegen de Japanse overheersing te vechten. In 1956 ging hij naar Europa, eerst naar Parijs en later naar Berlijn, waar hij tot aan zijn dood in 1995 zou wonen. In die decennia groeide hij uit tot één van de belangrijkste componisten van zijn generatie. Ik vertel dit omdat er een Cd in mijn speler zit met de drie stukken die hij in die jaren componeerde voor solo viool en de twee stukken voor viool en piano. We horen de violiste Yezu Woo en de pianist Tomoki Park op dit bij Kairos Music verschenen ‘Complete Works for Violin Solo and with Piano’.

(meer…)

De in 1965 geboren componiste en dichter Rozalie Hirs, ze studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en aan Columbia University, heeft inmiddels in beide disciplines definitief haar plaats veroverd. Iets dat zich onder andere uit in twee recente Cd’s, uitgebracht door haar agent Deuss Music: ‘Rosehart’ bevat werken voor orkest; ‘Infinity Stairs’ voor kamermuziek, met op die laatste de delen vijf tot acht en tien van haar nog immer doorlopende serie ‘article’. De delen 0 tot en met vier verschenen eerder op het album ‘Platonic ID’. Hirs studeerde bij Louis Andriessen en is sterk beïnvloed door het spectralisme, lees Tristan Murail en Gérard Grisey, iets dat we ook op deze twee albums weer overduidelijk terughoren.

(meer…)

De composities van Morton Feldman hebben vaak geen duidelijk aangegeven tijdsduur, iets dat de mogelijkheid biedt om zo’n compositie zelf vorm te geven. Op de in 2019 door Another Timbre uitgegeven box ‘Feldman Piano’ speelt Philip Thomas ‘Intermission 6’, uit 1953, bijvoorbeeld drie keer, variërend tussen 4:42 en 11:07 minuten. Alle drie vrij kort, maar dat is wel gebruikelijk voor dit stuk. Maar dat hoeft dus niet, zo laat de Finse pianist Antti Tolvi horen op een nieuw album bij hetzelfde label. Hij trekt voor datzelfde stuk ruim 72 minuten uit en dat alleen omdat Simon Reynell vroeg om een versie die op één Cd past, want op de plank lag een versie van twee uur!

(meer…)