Van de Australische componist en pianist Anthony Pateras verschenen onlangs twee albums bij het in Berlijn gevestigde Immediata. Het eerste solo album in 10 jaar als pianist, ‘Blood Streched Out’ bevat slechts twee stukken: het titelstuk ‘Blood Streched Out’ van bijna 44 minuten en ‘Chronochromatics’ van ruimt 35 minuten. Op ‘Beauty Will Be Amnesiac Or Will Not Be At All’ vinden we aansluitend het uit vier delen gelijknamige stuk voor percussie sextet en 6-kanaals elektronica. Hier uitgevoerd door Pateras, Jérôme Noetinger en Synergy Percussion.

(meer…)

‘Textile’ heet het album van de Litouwse componiste Egidija Medekšaitė, geboren in 1979. En die titel is niet zo maar gekozen. Want naast compositie studeerde Medekšaitė tevens textiel design. Die verbinding zit overigens niet alleen in de titel van dit album maar ook in de structuur van haar composities, die vaak opgebouwd zijn uit patronen, net zoals dat het geval is met een geweven stuk textiel. Zelf zegt ze dan ook dat eigenlijk al haar stukken de naam ‘Textile’ mee zouden kunnen krijgen.

(meer…)

De drie stukken voor orkest die Challenge Records van componist Robin de Raaff op de CD ‘Entangled Tales’ heeft verzameld, bieden een mooi staalkaart van het werk van deze bijzondere componist. De Raaff, in 1968 geboren in Breda, speelde als kind zowel piano als basgitaar en groeide op met klassiek, jazz en rock. Die diversiteit aan stijlen vinden we terug in zijn gecomponeerde werk. Niet op een citerende manier, maar veeleer in zijn eclectische aanpak, in de uitbundige harmonische structuur en in de virtuositeit die hij vraagt van de instrumentalisten.

(meer…)

De Amerikaanse violist Joseph Puglia is sinds hij in Nederland woont aan een gestage opmars bezig. Meer en meer zien we hem op de podia. Vorig jaar was hij regelmatig te gast tijdens ‘Dag in de Branding’ en als concertmeester van het Asko|Schönberg is hij eveneens regelmatig te bewonderen. Inmiddels ligt er ook een CD, Nr. 14 in Attaca’s reeks ‘Ladder of Escape’ en geheel gewijd aan de vioolmuziek van Luciano Berio. (meer…)

De in 2006 overleden Amerikaanse componist James Tenney was tijdens zijn lange carrière zowel een invloedrijk muziektheoreticus als een belangwekkend componist en beide werkterreinen hebben elkaar altijd wederzijds beïnvloed. In zijn werk, of het nu gaat om muziektheoretische studies of om zijn composities, is hij altijd bovenmatig geïnteresseerd geweest in het wezen van klank en wat hier nauw mee samenhangt, het wezen van muziek.

(meer…)

De Amerikaanse componist en fluitist Ned McGowan heeft een bijzondere voorliefde ontwikkeld voor de machtige basfluit en zijn diep grommende geluid. Het leidde enige tijd geleden tot een album vol eigen composities met de toepasselijke titel ‘The Art of the Contrabass Flute’ waarin dit wonderlijke instrument alle ruimte krijgt die het verdient.

(meer…)

De Pool Mieczyslav Weinberg is nu niet bepaald een bekend componist geworden, zijn roerige leven is hier mede debet aan, maar de laatste tijd staat hij wel meer in de belangstelling. Eerder besteedden we hier aandacht aan een album met zijn solo sonates voor viool, schitterend uitgevoerd door Linus Roth. Inmiddels ligt er ook een dubbel CD, verschenen bij ECM met daarop zijn vier kamer symfonieën en een bewerking van zijn pianokwintet.

(meer…)

De weg die componist Jeffrey Roden heeft afgelegd is lang en bijzonder. Hij begon zijn muzikale carrière ooit als sessiemuzikant en speelde bas op platen van Bo Didley en Big Jay McNeely. Zo’n vijftien jaar geleden ging het roer wel heel radicaal om en begon hij te componeren in een stijl die mijlen ver af staat van zijn sessiewerk en soms veel weg heeft van die van Morton Feldman.

(meer…)

De Japanse pianiste Keiko Shichijo nam onlangs een bescheiden album op met de ‘zes dansen’ van de Armeens Ottomaanse componist Komitas Vardapet. Een voor ons volstrekt onbekende componist die het absoluut verdient om onder de radar vandaan te komen. Hulde dan ook aan Arnold de Boer en zijn Makkum Records die het aandurfde om deze opnames uit te brengen.

(meer…)

De in 1943 geboren Engelse componist Gavin Bryars is een veelzijdig man. Ooit, begin jaren ’60 gestart als bassist in de vrije improvisatie waarbij hij onder andere samen speelde met Derek Bailey en Tony Oxley, stapte hij al vrij snel over naar het componeren. Hij boekte al vroeg succes met ‘Sinking of The Titanic’ (1969) en ‘Jesus’ Blood Never Failed Me Yet’ (1971). Naast het vak van componist bleef Bryars actief als bassist, in Portsmouth Sinfonia en als docent. Inmiddels reeds met pensioen legt hij zich nu fulltime toe op het componeren.

(meer…)