Rodrigo Amado This Is Our Language Quartet – Wailers / David Maranha & Rodrigo Amado – Desolation Row (CD Recensie)

Eén van de hoogtepunten van de laatste editie van Summer Bummer was zondermeer het optreden van saxofonist Rodrigo Amado met bassiste Joëlle Léandre en drummer Gerald Cleaver. Des te meer reden om hier weer eens op Amado in te zoomen. Dit voorjaar verscheen ‘Wailers’ van zijn This Is Our Language Quartet met de sterbezetting van Joe McPhee op tenorsax, Amado op tenor- en altsax, bassist Kent Kessler en drummer Chris Corsano en onlangs kwam ‘Desolation Row’ uit waarop Amado te horen is met David Maranha op elektronisch orgel, waarmee hij overigens ook in 2025 optrad tijdens Summer Bummer. Beide albums kwamen uit bij zijn eigen European Echoes.

(meer…)

Lees verderRodrigo Amado This Is Our Language Quartet – Wailers / David Maranha & Rodrigo Amado – Desolation Row (CD Recensie)

NOHMI – Brightness & Darkness / Ludvig Søndergaard – Creature Dances / Flatland Prayer – Fanatic (CD / LP Recensie)

Ieder jaar bespreek ik hier de albums van de prijswinnaars van On the Records, een initiatief van stichting Keep an Eye. Dit jaar ben ik er alleen wat later mee dan normaal. De albums kwamen immers begin dit jaar reeds uit. Het betreft het bij Zennez Records verschenen ‘Brightness & Darkness’ van NOHMI, een sextet rondom pianiste Mirah Noh, met verder bassist Ton Felices, drummer Auke de Vries, trompettist Antonio Moreno, Claudio Jr De Rosa op tenorsax en Sanne Huijbregts op vocalen, vibrafoon en percussie; het door Dox Reocrds gerealiseerde ‘Creature Dances’ van drummer Ludvig Søndergaard, met verder fluitiste Ketija Ringa Karahona, altsaxofonist Micheal Murray, Chaerin Im op piano en synthesizer, Aleksander Sever op vibrafoon en Samuel Kiel op contrabas en tot slot het in eigen beheer uitgebrachte ‘Flatland Prayer’ van bassist River Adomeit, die ook tekent voor de composities, vocaliste Līva Dumpe en wederom  trompettist Antonio Moreno, die overigens net als Adomeit hier ook als vocalist te horen is.

(meer…)

Lees verderNOHMI – Brightness & Darkness / Ludvig Søndergaard – Creature Dances / Flatland Prayer – Fanatic (CD / LP Recensie)

Mark Cain – Threads / Andrew Hadro – Archmusik (CD / LP Recensie)

Vandaag twee soloalbums van saxofonisten. De uit Australië afkomstige Mark Cain beperkt zich op het bij Parèntheses Records verschenen ‘Threads’ tot de sopraansax, terwijl Andrew Hadro op het bij Ravello Records verschenen ‘Archmusik’, vooral te horen is op de bariton- en de bassax, het andere uiterste  van het klankspectrum bedienend. En nam Cain zijn album op in de studio, Hadro koos voor een tunnel in het Prospect Park in Brooklyn, New York. We horen dan ook niet alleen de saxofoon, maar ook de omgevingsgeluiden. De opnames kwamen tot stand tijdens Covid-19, de epidemie die menig muzikant naar buiten dreef, zo ongeveer de enige plek waar je nog kon spelen.

(meer…)

Lees verderMark Cain – Threads / Andrew Hadro – Archmusik (CD / LP Recensie)

Defoort & Michiels – (Pla(y)ces / Kris Defoort – Pianoworks (CD Recensie)

Aanvankelijk was Kris Defoort louter pianist, jazzpianist. Maar de afgelopen jaren ontwikkelde hij zich steeds meer tot componist en zeker niet alleen voor de piano. Zo hernam de Brusselse Munt nog in 2024 Defoorts opera ‘The Time of Our Singing’. Op twee recente albums, beiden kwamen uit bij W.E.R.F. vinden we beide aspecten terug, zijn rol als pianist en als componist. In ‘Pla(y)ces’ horen we hem spelen, samen met Jan Michiels, onvolprezen interpreet van hedendaags gecomponeerde muziek, in een niet aflatende stroom van eigen composities, die van Claude Debussy, ‘Somewhere over the Rainbow’ van Harold Allen en improvisaties, alles naadloos aaneen gelast. Op ‘Pianoworks’ horen we zijn twee boeken ‘Dedicatio’ voor solo piano, de eerste vertolkt door wederom Jan Michiels, de tweede door Cédric Tiberghien.

(meer…)

Lees verderDefoort & Michiels – (Pla(y)ces / Kris Defoort – Pianoworks (CD Recensie)

Arve Henriksen, Trygve Seim, Anders Jormin & Markku Ounaskari – Arcanum / Daniel Sommer, Arve Henriksen & Johannes Lundberg – Sounds & Sequences / Clément Janinet / Arve Henriksen / Ambre Vuillermoz & Robert Lucaciu – Garden of Silences (CD Recensie)

De centrale figuur op deze drie albums is de Noorse trompettist en expert in subtiele elektronica Arve Henriksen. Op het bij ECM Records verschenen ‘Arcanum’ horen we hem met saxofonist Trygve Seim, bassist Anders Jormin en drummer, percussionist Markku Ounaskari; Op het bij April Records verschenen ‘Sounds & Sequences’ is hij te horen met bassist Johannes Lundberg, eveneens actief op elektronica en drummer Daniel Sommer en tot slot hebben we het bij BMC Records verschenen ‘Garden of Silences’. Hier horen we naast Henriksen de violist en nyckelharpa bespelende Clément Janinet, de accordeoniste Ambre Vuillermoz en bassist Robert Lucaciu.

(meer…)

Lees verderArve Henriksen, Trygve Seim, Anders Jormin & Markku Ounaskari – Arcanum / Daniel Sommer, Arve Henriksen & Johannes Lundberg – Sounds & Sequences / Clément Janinet / Arve Henriksen / Ambre Vuillermoz & Robert Lucaciu – Garden of Silences (CD Recensie)

Macelo dos Reis & Gonçalo Almeida – Sideralis / The Monkious – No Straight with Chaser (CD Recensie)

Ik vervolg mijn portret van de Portugese bassist Gonçalo Almeida met twee albums waarop hij te horen is met de gitarist Marcelo dos Reis. Op het bij Cipsela Records verschenen ‘Sideralis’ horen we ze als duo; In het bij Jacc Records verschenen ‘No Straight with Chaser’ van The Monkious samen met drummer Philipp Ernsting. Als de titel van dat trio bij u een bel doet rinkelen dan betekent dit dat u uw klassiekers kent, die titel verwijst natuurlijk naar dat beroemde album van Thelonious Monk, ‘Straight, No Chaser, en ja, dan valt de naam van dit trio ook op zijn plaats. En natuurlijk zijn de composities op dit album van Monk, maar net zoals dit trio de titel van dat beroemde album niet letterlijk overneemt, krijgen we hier ook geen regelrechte covers, gelukkig maar.

(meer…)

Lees verderMacelo dos Reis & Gonçalo Almeida – Sideralis / The Monkious – No Straight with Chaser (CD Recensie)

Gonçalo Almeida -Ecos do Éter / Tabula Sonorum – Aeminium Sonorum (CD Recensie)

Eén van de musici die vorige week zondag optrad tijdens één van de  door Sound in Motion georganiseeerde SUNDay AFternoon Showcases was de Portugese, tegenwoordig in Rotterdam wonende, bassist Gonçalo Almeida. Een productief man, iets wat ons uitnodigt weer eens wat uitgebreider stil te staan bij zijn altijd weer spannende en creatieve uitingen. Vandaag daarom aandacht voor zijn recente, bij de Portugese non-profit organisatie Osso,  verschenen solo album ‘Ecos do Éter’ dat al wel op Cd verkrijgbaar is, maar waarvan de LP nog even op zich laat wachten en voor het bij zijn eigen Cilinder Recordings verschenen ‘Aeminium Sonorum‘ dat hij opnam met de pianist Bart van Dongen. Een duo dat de naam Tabula Sonorum meekreeg. Morgen meer van Almeida, dan in de samenwerking met zijn landgenoot, de gitarist Marcelo dos Reis.

(meer…)

Lees verderGonçalo Almeida -Ecos do Éter / Tabula Sonorum – Aeminium Sonorum (CD Recensie)

SUNDay AFternoon Showcases / Camila Nebbia, Gonçalo Almeida & Sylvain Darrifourq – Hypomaniac (Concert / LP Recensie

Schouwburg De Kern, Wilrijk (Oorstof) – 17 mei 2026

Christer Bothén en Johan Berthling. Foto’s: Jef Vandebroek

Sound in Motion organiseert concerten maar heeft geen eigen podium. Voordeel daarvan is dat je nog eens ergens komt. Zo belandde ik afgelopen zondag in Schouwburg De Kern in de Antwerpse wijk Wilrijk, een mooi complex met twee fijne zalen. Onder de titel ‘SUNDay AFternoon Showcases’ hadden Koen Vandenhoudt en Christel Kumpen een drietal concerten geprogrammeerd met als rode draad vrije improvisatie. Daar hield de vergelijking overigens ook wel zo ongeveer op, iets dat weer eens bewijst hoe veelzijdig dit collectief programmeert. Hoogtepunt was natuurlijk het laatste concert van de middag, dat van de inmiddels vierentachtig jarige basklarinettist Christer Bothén, een levende legende op dit instrument en bassist Johan Berthling maar ook de twee andere concerten waren zeker de moeite waard. Een trio bestaand uit Christophe Albertijn, op synthesizer gitaar, een instrument dat ik wel al kende, maar nog niet eerder tijdens een liveconcert mocht bewonderen, Ghazal Faghihi op klarinet, Erik Heestermans op drums en alle drie op elektronica en een trio bestaand uit tenorsaxofoniste Camila Nebbia, de ons welbekende bassist Gonçalo Almeida en drummer Sylvain Darrifourcq. Van dat laatste trio verscheen onlangs hun debuutalbum op LP bij Defkaz Records, ‘Hypomaniac’ geheten.

(meer…)

Lees verderSUNDay AFternoon Showcases / Camila Nebbia, Gonçalo Almeida & Sylvain Darrifourq – Hypomaniac (Concert / LP Recensie

Louis Sclavis – India (CD Recensie)

Klarinettist Louis Sclavis komt op deze blog om de zoveel tijd voorbij. Ik houd van zijn toon en van zijn eclectische benadering van muziek. Het is jazz, folk,  klassiek en hij vermengt moeiteloos de westerse muziektraditie met die van andere continenten. Nu weer op ‘India’, de titel zegt al genoeg, dat hij maakte met zijn kwintet dat sinds 2015 al twee albums eerder uitbracht, ‘Loin Dans Les Terres (Live At Theater Gütersloh)’ uit 2017 en ‘Characters On A Wall’ uit 2019. Op dit nieuwe, bij Yolk Records verschenen ‘India’, vinden we wederom naast Sclavis op klarinetten, Olivier Laisney op trompet, Benjamin Moussay op piano, Sarah Murcia op contrabas en Christophe Lavergne op drums. Verder horen we in één stuk violist Dominique Pifarély in een gastrol.

(meer…)

Lees verderLouis Sclavis – India (CD Recensie)

Brian Landrus – Just When You Think You Know (CD Recensie)

Brian Landrus begon zijn carrière ooit als sessie muzikant voor Motown bands als The Temptations en The Four Tops, maar schakelde begin deze eeuw over op de jazz. Hij deed zijn master aan het New England Conservatory en ontwikkelde een voorkeur voor de lage noten, niet alleen op de saxofoon, maar ook op de klarinet en de fluit. Op zijn laatste album, het bij zijn eigen Blue Land verschenen ‘Just When You Think You Know’ horen we hem echter ook in het hoog. Een album dat hij maakte met een nieuw kwintet, verder bestaand uit gitarist Dave Stryker, oude maten bassist Lonnie Plaxico en drummer Rudy Royston en tenslotte zijn goede vriend Zaccai Curtis op piano en fender rhodes, waar hij overigens nooit eerder een album mee maakte.

(meer…)

Lees verderBrian Landrus – Just When You Think You Know (CD Recensie)