Kate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam – 16 april 2026

Op de openingsavond van het Minimal Music Festival, vorige week donderdag, ging het nieuwe slagwerkconcert van Kate Moore, ‘Storm Oratory’, in première door Het Muziek, onder leiding van Clark Rundell en met Claire Edwardes als solist. Aangezien ik op die avond voor een ander concert koos, heb ik deze uitvoering niet meegemaakt, wel was ik in de middag bij de generale repetitie. Verder verscheen er onlangs in eigen beheer een album van Edwardes, ‘Dual Attractor’ met solostukken van allemaal vrouwelijke componisten: Missy Mazzoli, Caroline Shaw, Gemma Peacocke, Natalie Williams, Anna Meredith, wederom Moore en van Edwardes zelf.

(meer…)

Lees verderKate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Minimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ , Amsterdam – 18 en 19 april 2026

Ensemble MAZE tijdens de uitvoering van ‘Primordial / Lift’. Foto: Facebook

Liever dan de term ‘minimal music’ gebruik ik de term minimalisme, mijns inziens dekt dat beter de lading van het Minimal Music Festival. Vrijdag en zaterdag was daarin ook aandacht voor vrouwelijk componisten, die lange tijd niet de aandacht kregen die ze verdienen. Denk aan Meredith Monk, Pauline Oliveros, Éliane Radigue die aan de ontwikkeling van deze stroming zonder meer hebben bijgedragen. Zowel de muziek van Oliveros als van Radigue was dezer dagen te horen en de gespeelde stukken maakten onomstotelijk duidelijk hoe belangrijk hun rol was. Verder ook zaterdag aandacht voor de niet westerse muziek, in de persoon van de Iraniër Mohammad Reza Mortazavi en op zondag voor de meer experimentele variant van het minimalisme: het slotconcert door The Necks.

(meer…)

Lees verderMinimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)

Minimal Music Festival – Deel 1 (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ / Bimhuis, Amsterdam – 16 en 17 april 2026

Projectie bij het concert van Charlemagne Palestine. Foto’s: Sabine van Nistelrooij.

Afgelopen donderdag begon het Minimal Music Festival, iets waar ik middels een drietal recensies al eerder op wees. Een festijn waarin alle aspecten van deze muziekvorm op boeiende wijze samenkomen. Want wie bij deze stroming louter denkt aan het werk van een handvol componisten die aan het eind van de jaren ’60 van de vorige eeuw in de VS repetitieve klanken op de agenda zetten, wordt er in dit festival op gewezen dat dit een wel erg beperkte versie is op deze stroming. Niet alleen borduurden componisten als La Monte Young, Steve Reich, Philip Glass en Terry Riley – van wie gisterenavond werk klonk – voort op andere culturen waarin repetitieve ritmiek al eeuwenlang staande praktijk is, ze zetten ook de toon voor componisten en musici na hen en lang niet alleen binnen de gecomponeerde muziek.

(meer…)

Lees verderMinimal Music Festival – Deel 1 (Concert Recensie)

The Ambush Improv Orchestra (Concert Recensie)

PlusEtage, Baarle-Nassau – 11 april 2026

Mary Oliver, Oscar Jan Hoogland, Vera Morais, Björk Semey, Harald Austbø, Marcos Baggiani, Felicity Provan en Natalio Sued. Foto’s: Jef Vandebroek

Een half jaar geleden kwam hier, als onderdeel van een Oscar Jan Hoogland portret, ‘Weer een dag voorbij’ van The Ambush Party aan bod. Gisterenavond stond dit kwartet, naast Hoogland bestaand uit rietblazer Natalio Sued, cellist Harald Austbø en drummer Marcos Baggiani in de Plus Etage. En het was zonder meer boffen gisterenavond, want voor deze gelegenheid stond er geen kwartet maar een octet! De heren kregen versterking van vier dames: violiste Mary Oliver, de enige die frequent met Misha Mengelberg heeft samengewerkt – het album ‘Weer een dag voorbij’ is zondermeer een ode aan deze grootmeester, vocaliste Vera Morais, bassiste Björk Semey en cornettiste Felicity Provan. Het zette de prachtige stukken niet alleen in een volstrekt nieuw licht, maar bovenal komt dit type musiceren live altijd veel beter tot zijn recht.

(meer…)

Lees verderThe Ambush Improv Orchestra (Concert Recensie)

Benjamin Herman – Tokyo Sessions (CD / Concert Recensie)

Pradox, Tilbug – 8 april 2026

In april 2025 ging voor saxofonist Benjamin Herman een langgekoesterde wens in vervulling: een album opnemen in Japan, samen met Japanse musici. Sinds 1989 is hij verslingerd aan dit land, het moest er dus een keer van komen. Met bassist Thomas Pol en drummer Jimmy Jo Hueting toog hij naar Tokyo en vond, naast gitaarlegende Otomo Yoshihide. tenorsaxofonist Tomaki Baba, trompettist Shinpei Ruike, Ko Ishikawa op de shō en Akhito Obama op de shakuhachi bereid mee te doen op het zojuist bij Dox Records verschenen ‘Tokyo Sessions’. Afgelopen woensdag was hij met deze stukken in Paradox. Met Pol en Hueting en als gast BIGYUKI, het alias van toetsenist Masayuki Hirano. Leuk dus om van ieder stuk twee uitvoeringen te kunnen vergelijken.

(meer…)

Lees verderBenjamin Herman – Tokyo Sessions (CD / Concert Recensie)

Louis Andriessen – De Materie (Concert Recensie)

De Doelen, Rotterdam – 17 januari 2026

Bas Wiegers en de strijkers. Foto’s gemaakt tijdens het NTR Zaterdagmatinee van 10 januari. Jostijn Ligtvoet.

Het Muziek, tot eind vorig jaar beter bekend als het Asko|Schönberg Ensemble ziet het als een opdracht om het werk van de in 2021 overleden componist Louis Andriessen levend te houden. Veel van zijn stukken werden door de twee voorgangers, het Schönberg Ensemble en het Asko Ensemble in première gebracht, vaak samenwerkend daar waar de bezetting hier om vroeg, meestal onder leiding van goede vriend en voorvechter van hedendaagse gecomponeeerde muziek Reinbert de Leeuw. Dat gebeurde ook met ‘De Materie’, dat in première ging in 1989 in een scenische versie in een regie van Robert Wilson. Deze maand namen de musici deze monumentale compostie, na bijna tien jaar afwezigheid, weer eens ter hand. Dat het zo lang heeft geduurd is niet echt verwonderlijk, zeker niet gezien de vrij forse bezetting en de moeilijkheidsgraad. Nu dus door Het Muziek, slagwerkers van HIIIT, studenten van het Conservatorium van Amsterdam en het Koninklijk Conservatorium Den Haag, sopraan Elisabeth Hetherington, tenor Robin Tritschler, stemkunstenares Stephanie Pan en actrice Yela de Koning en dat alles onder leiding van Bas Wiegers.

(meer…)

Lees verderLouis Andriessen – De Materie (Concert Recensie)

Spinifex – Spinifex Maxximus (Concert / Cd Recensie)

PlusEtage, Baarle-Nassau, 6 december 2025

In 2005 begonnen Gijs Levelt, Ned McGowan en Tobias Klein het Spinifex Orchestra. Twintig jaar later is het gewoon Spinifex en is alleen Klein van het driemanschap nog aan project verbonden. De band wisselde van samenstelling en bestaat sinds 2010 vooral in een kleinere bezetting, eerst een kwintet en later een sextet. Projecten uit de laatste jaren betroffen ‘Bollycore’ (2014), ‘Maximus’ (2015), ‘Amphibian Ardour’ (2017), ’Soufifex’ (2019), ‘Beats the Plague’ (2021),  ‘Spinifex Sings’ (2022), met als gasten de solisten Björk Nielsdottir en Priya Purushothaman en nu ligt er het alweer tiende album ‘Spinifex Maxximus’. Afgelopen zaterdag speelde de band in de PlusEtage, Baarle-Nassau als laatste stop van een korte jubileumtour.

(meer…)

Lees verderSpinifex – Spinifex Maxximus (Concert / Cd Recensie)

I Compani – Basta! / Veertig jaar I Compani (Concert / Boek Recensie)

Paradox, Tilburg – 5 december 2025

Veertig jaar geleden verhuisde het Nijmeegse filmhuis O42 naar een nieuwe locatie, het werd een echte bioscoop en de naam veranderde in  Cinemariënburg. Ter gelegenheid van die gebeurtenis organiseerde dit nieuwe filmhuis een filmfestival rond de Italiaanse componist Federico Fellini die voor zijn muziek samenwerkte met de componist Nino Rota. Saxofonist Bo van de Graaf, die al sinds eind jaren ’70 weg was van diens muziek en het filmhuis vaak bezocht, werd gevraagd of hij iets met de muziek kon doen. Dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en Van de Graaf stelde een septet samen dat gaandeweg zou uitgroeien tot I Compani, een baanbrekend en bijzonder eclectisch gezelschap dat de komende decennia een unieke plek zou gaan innemen in de Nederlandse jazz. Nu veertig jaar later vindt Van de Graaf het tijd voor iets anders en onder de titel ‘Basta!’ trekt I Compani langs de podia om afscheid te nemen van alle fans, op Sinterklaasavond bijvoorbeeld in het Tilburgse Paradox. Ter gelegenheid van dit afscheid kwam er ook een prachtig boek uit: ‘Veertig jaar I Compani’, met daarin de verhalen van Van de Graaf, opgetekend door Tom Beetz, overigens ook nog eens voorzien van een goed gevulde CD’.

(meer…)

Lees verderI Compani – Basta! / Veertig jaar I Compani (Concert / Boek Recensie)

Basklarinetfestijn – Deel 1 (Concert Recensie)

Doopsgezinde kerk, Utrecht – 12 september 2025 / Bimhuis, Amsterdam – 21 september 2025

Fie Schouten, Katharine Gross en Pascal Meyer in de doopsgezinde kerk. Foto: roogboogie

Voor de emancipatie van de basklarinet zijn twee Nederlandse musici, Fie Schouten en Tobias Klein van onschatbare waarde. Middels het Basklarinetfestijn, dat dit seizoen weer loopt tot februari volgend jaar, zetten zij dit instrument breed op de kaart. Boeiend daarbij is altijd dat daarbij zowel de hedendaags gecomponeerde muziek aan bod komt als de meer jazz georiënteerde richtingen en de vrije improvisatie. Inmiddels zag ik twee optredens waarbij die brede scope aan bod kwam. Tijdens Gaudeamus was Schouten te horen met composities van Michael Finnissy en van het jurylid van dit jaar, Isabel Mundry, terwijl ze in het Bimhuis aan bod kwam met vrije improvisatie, een richting die ik van haar iets minder goed ken. Klein trad daar eveneens aan met gecomponeerd werk, maar dan meer in de richting van de jazz.

(meer…)

Lees verderBasklarinetfestijn – Deel 1 (Concert Recensie)

Gaudeamus Festival – Dag 5 (Concert Recensie)

Diverse locaties, Utrecht – 14 september 2025

Matthew Grouse met de award, rechts van hem Yaz Lancaster. Foto’s: Gaudeamus

En wie won de Gaudeamus Award 2025? Juist, Matthew Grouse! En weer maakt de jury een totaal andere keuze dan ik had verwacht en gewenst. Ze zullen er hun redenen voor gehad hebben en ik ben tenslotte geen componist, dus wellicht dat dat ook nog een rol speelt. Hoe het ook zij, deze editie was weer zeer de moeite waard en ook de laatste dag bevatte wederom een aantal bijzondere optredens. Zo bracht Stranded FM, al jaren partner van het festival, een eigen programma met voor de mij onbekende musici Laura Kampman, Mathilde Nobel en Skander Jaïbi; ging in het Pandhof van de dom het eerste complete deel van ‘Garden of Thornless Roses’ van Kate Moore in première, gaf Morritz Eggert zelf een doorkijkje in het dertiende deel van zijn ‘Hämmerklavier’ Series, dat uiteindelijk twaalf uur moet gaan beslaan en bracht Quatuor Bozzini werk van vier jonge componisten, twee Nederlands en twee Canadees, als onderdeel van zijn jaarlijkse Composers Kitchen, dat het kwartet ieder jaar samen met Gaudeamus organiseert.

(meer…)

Lees verderGaudeamus Festival – Dag 5 (Concert Recensie)