Concertgebouw Amsterdam (NTR ZaterdagMatinee) – 14 juni 2025

Het concert afgelopen zaterdagmiddag was een samenwerking tussen het NTR ZaterdagMatinee en het Holland Festival en bracht de cellist, vocalist en componist Abel Selaocoe op het podium, samen met percussionist Sidiki Dembélé en ensemble Resonanz, voor een in alle opzichten opwindend en memorabel concert. Selaocoe is het type musicus dat je vooral moet zien, zijn enthousiasme en charisma zijn onmisbare ingrediënten tijdens zijn optredens, met name als hij – hier voor de pauze – zijn eigen stukken ten gehore brengt. Maar er viel nog veel meer te genieten. Het nieuwe celloconcert van Kate Moore, ‘Bay of Bisons’ beleefde zijn Nederlandse première, drie dagen na de wereldpremière in de Elbphilharmonie in Hamburg, een stuk waarin Moore weer eens laat horen wat een fantastisch componist ze inmiddels is en van de voor mij onbekende Italiaanse componist Giovanni Solima klonk het al even boeiende concert voor twee cello’s en strijkers ‘When We Were Trees’.

(meer…)

Concertgebouw (Holland Festival) – 13 juni 2025

Met slechts drie stukken, van Rylan Gleave, Arvo Pärt en Pauline Oliveros, in iets meer dan een half uur maakte het Engelse Paraorchestra zich er afgelopen donderdag in het Concertgebouw wel heel erg gemakkelijk vanaf. Ik had direct medelijden met al die medewerkers die de stoelen uit de grote zaal hadden gehaald en die zaterdagmorgen weer terug moesten zetten voor het NTR Zaterdagmatinee, waarover later meer. Volgens het Paraorchestra, dat hierbij zijn Nederlandse debuut maakte als onderdeel van het Holland Festival, moet je de muziek ondergaan door om de musici, verspreid opgesteld in de zaal, heen te lopen en zo de klanken te beleven. Prima uitgangspunt en zeker bij ‘Straylight’ van de mij onbekende Gleave en bij ‘The Last Time/Ultima Vez’ van Oliveros werkte dat zonder meer goed. Minder goed pakte het uit bij één van Pärts bekendste stuk, het in talloze versies bestaande ‘Fratres’, hier uitgevoerd door drie altviolen en negen cello’s, dat veel te fragiel is voor rondlopende bezoekers. (meer…)

Concertgebouw, Amsterdam (NTR ZaterdagMatinee) – 7 juni 2025

Een daad van gerechtigheid, zo kun je het concert van het NTR ZaterdagMatinee op 7 juni jongstleden wel noemen. Bijna veertig jaar nadat de opera ‘Ithaka’ van Otto Ketting in première ging, in 1986, krijgt dit ongemeen boeiende stuk een tweede uitvoering. Een gebeurtenis die prima duidelijk maakt wat het lot is van veel hedendaags gecomponeerde stukken, zeker als ze om een complexe bezetting vragen als dit ‘Ithaka’. Ze worden één keer uitgevoerd, het gaat bijna altijd om opdrachtwerken, anders begint een componist er niet eens aan, maar daar blijft het in veel gevallen dan wel bij. Terwijl er iedere maand wel ergens een symfonie van Beethoven klinkt, zijn hedendaagse klassiekers zelden te horen. En ben je eenmaal dood, Ketting overleed in 2012, dan wacht de vergetelheid.

(meer…)

Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam – Donderdag 5 juni

Alban Bergs ‘Wozzeck’, momenteel weer te beleven bij Opera Ballet Vlaanderen, zou ondenkbaar zijn zonder de invloed van zijn leermeester Arnold Schönberg en de radicale ommekeer die hij te weeg bracht met zijn twaalftoonstechniek. Berg was zijn leerling, net als Anton Webern, om die andere meest bekende maar weer eens te noemen. Van beiden, Schönberg en Webern klonk ook donderdagavond muziek in een concert gegeven door het vermaarde Klangforum Wien, onder leiding van Katharina Wincor in het Muziekgebouw aan ’t IJ. En de muziek van Enno Poppe en Beat Furrer, die tijdens die concert eveneens klonk, laat horen dat die invloed nog steeds niet is uitgewerkt.

(meer…)

De Singel, Antwerpen – 31 mei 2025

Op 11 september wordt Arvo Pärt als alles goed gaat negentig. En in tegenstelling tot veel hedendaagse componisten wordt zijn werk veelvuldig uitgevoerd, iets wat ontegenzeggelijk te maken heeft met de aard van zijn muziek, die zowel bijzonder toegankelijk is als oneindig diepzinnig, een combinatie die vrij zeldzaam is. Je moet dan ook een hart van ijs hebben om een concert met zijn muziek onberoerd door te komen. Dat lukte gisterenavond dan ook wederom niet, mede geholpen overigens door de beste uitvoerders denkbaar van zijn muziek,, het Concerto Copenhagen en het Estonian Philharmonic Chamber Choir, beiden onder leiding van Pärts landgenoot Tönu Kaljuste, die als geen ander de muziek van Pärt tot op het bot beheerst. De muziek van Pärt wordt hier gecombineerd met de muziek van Georg Friedrich Händel. zo ongeveer het andere muzikale uiterste vertegenwoordigend.

(meer…)