Gisteren besteedde ik reeds aandacht aan de genomineerden voor de Edisons van dit jaar. Binnen de categorie ‘Nieuwkomers’ zijn drie genomineerden: ‘The Island’ van Kasper Rietkerk – kwam hier reeds aan bod – het bij Dox Records als LP verschenen ‘Midnight Resets’ van pianiste Chaerin Im en haar kwartet en het door Zennez Records op Cd uitgebrachte ‘Turning Thougts’ van collega pianist Chris Muller en zijn bigband. Drie totaal verschillende albums, iets dat weer eens aantoont hoe veelzijdig de jazz tegenwoordig benaderd wordt
De Koreaanse Chaerin Im voelt zich thuis in Nederland en timmert driftig aan de weg. Ze werkt regelmatig samen met al wat bekendere musici als Pablo Held, Ben van Gelder en Sun-Mi Hong en debuteerde in 2022 met haar experimentele album ‘The Back of Beyond’. En vorig jaar benoemde de NRC haar nog tot ‘Young Artist of the Year’. ‘Midnight Resets’ is dus haar tweede album, nu van haar kwartet, verder bestaand uit gitarist Siebren Smink, bassist Matteo Mazzù en drummer Ludvig Søndergaard. Een uitermate geschikte bezetting voor het uitwerken van haar muzikale ideeën. Want Im is een jazzmusicus, zo horen we bijvoorbeeld mooi terug in haar pianospel in opener ‘Bad News’, maar beperkt zich daar geenszins toe. Met name haar keuze voor de synthesizer in de rest van de stukken valt daarbij op. Het titelstuk ‘Midnight Resets’ associeer ik dan ook eerder met ambient, met een flinke scheut pop dan met jazz. Iets dat nog sterker geldt voor het langzaam voortkabbelende ‘Khyte’. Im’s geluid wordt daarbij passend ondersteund door Smink en Mazzù, waarbij die laatste zich bedient van een elektrische basgitaar en een bassynthesizer. ‘Dancer Dom’ heeft wat meer dynamiek en doet mij sterk denken aan de synthesizer muziek zoals hij in de jaren ’80 van de vorige eeuw veel gemaakt werd door onze oosterburen. Maar zoals reeds gezegd, met jazz heeft dit allemaal vrij weinig te maken. Zeker dit nummer is gewoon popmuziek en als ik eerlijk ben: dit hebben we vaker gehoord en ook beter. Al met al een aardig album, maar een nominatie voor een Edison is mijns inziens toch iets te veel van het goede.
Over het jazzgehalte van ‘Turning Thoughts’ hoeven we het niet te hebben: dit is een pure, authentieke bigband, met de bijpassende muziek. De titel slaat daarbij op de levensloop van Muller. Als afgestudeerd natuurkundige koos hij, zijn hart volgend, uiteindelijk toch voor de muziek: “The transition towards the musician’s life was not easy, but at the moment I am happy that I can use my technical background as a musician. Physics has taught me a lot about how the world works, and that now helps me, for example, in writing new music”. We beginnen met ‘Anticipation’, een mooi dynamisch stuk, dat Muller schreef tijdens de pandemie, waarin hij zich een voorstelling probeerde te maken van het leven erna. We horen onder andere Muller zelf in een onderhoudende pianosolo. Bijzonder origineel klinkt ‘Running Around’, met name vanwege de puntige ritmiek, met een hoofdrol voor de ritmesectie, bestaande uit gitarist Yannik Sieburg, bassist Ton Felices en drummer David Puime. Als musicus sta je op de schouders van reuzen, die van Wayne Shorter en Chick Corea bijvoorbeeld. ‘Yes or No’ eert de ene, ‘Waltze for C.C.’ de andere. Muller: “Shorter and Corea have both had such an impact on the jazz climate that we thought it appropriate to thank them in this way.” ‘Meant To Be Different’ is een typische liefdesballade, gezongen door Nicola Missing en met een gastbijdrage van saxofonist Jasper Blom. Als pianist horen we Muller weer prachtig in ‘Brainfreeze’, naast een mooie solo van Sieburg. ‘Lost Changes’ is evengoed een prachtig ballade, waarbij de titel slaat op wat we allemaal ervaren: “There are a number of choices you make in your life that involve sacrifices, and that is not always easy, which I have tried to capture in a harmonious ballad.” Voor mij is het helder, dit album moet de Edison in deze categorie winnen.
Beide albums zijn te beluisteren op Bandcamp en daar ook te koop:
