Sascha Stadlmeier, de man achter het in Augsburg gevestigde Attenuation Circuit werkt, zoals we reeds zagen bij de bespreking van de delen elf en twaalf van de ‘THING’ serie onder diverse aliassen, ieder gereserveerd voor een bepaalde stijl binnen de elektronische muziek. NYM gebruikt hij voor dark ambient, EXEDO voor noise. Zijn meest gebruikte alias is echter EMERGE, waar hij zelf over stelt: “EMERGE is inspired by the minimalist traditions of experimentalism and non-academic noise music, focusing on generating sound structures intended to make atmospheres emerge that are open to each listener’s”. De heruitgave in eigen beheer op Cd van twee albums uit 2013, ‘emanate’ en ‘excavate’ en zijn samenwerking met (Hans) Castrup in ‘covalent radii extended’ op het album ‘Kern und Frage’, verschenen bij Attenuation Circuit zijn hier mooie voorbeelden van. Verder op dat album muziek van N(127) en licht-ung waar ik later nog op terug kom.

‘excavate’ had Stadlmeier overigens ook onder het alias NYM uit kunnen brengen, want deze muziek is prima te scharen onder dark ambient, al gebruikt Stadlmeier hier ook zeker elementen uit de industrial. Koude klankerupties botsen met duistere nevels, doen je huiveren tijdens een intense luistersessie. Dat het album uitkomt onder zijn alias Emerge zal met de bovenstaande uitspraak samenhangen, want er is hier zeker sprake van “atmospheres (that) emerge”. Wat Stadlmeier hier allemaal inzet aan bronnen voor zijn klanken weet ik niet, ik meen soms vaag een koor te horen, op sommige momenten machines, op weer andere momenten de typische elektronische klanken.

Het uit twee delen bestaande ‘emanate’ ligt in dezelfde lijn. Het eerste deel begint vrij rustig, met desondanks vlot stromende klanken, geleidelijk wint het stuk aan kracht, verdicht EMERGE het geluid. Na verloop van tijd komt de muziek meer in golven, alsof we aan de branding staan. Het maakt dit album tot een minder duistere dan ‘excavate’, meer experimentele elektronica dan dark ambient. Rond de dertiende minuut neemt de dynamiek weer wat af, komen we in rustiger vaarwater. Vanuit bijna stilte bouwt EMERGE het aansluitend langzaam weer op, nu alleen minder richting branding, maar meer richting een gruizige drone. Wederom wordt rond de zeventiende minuut de rust gezocht, de spanning van de stilte voor de storm (ook al komt die storm niet). Wel neemt de dynamiek verderop wat toe, noem het een straffe wind op een sombere herfstdag, daar associeer ik dit nog het meest mee. Het tweede deel is wat dynamischer en kent een grotere afwisseling in klankkleur, maar kent evengoed vrij intieme passages die ons doen denken aan het eerste deel, maar vaak wel wat meer duisternis bevatten. Al met al zorgt dit alles ervoor dat we hier met een vrij intens en meeslepend album van doen hebben.

Voor ‘covalent radii extended’ verwijs ik graag naar een eerdere recensie waarin ‘covalent radii revisited’ aan bod kwam. Dat was het album waarmee de tentoonstelling ‘Kern und Frage’, met foto’s van Stadlmeier en schilderijen van Castrup, vergezeld ging. Tijdens de opening werd echter ook een concert gegeven, zowel door EMERGE en Castrup, als door N en licht-ung’. De opnames van dat concert vindt u op het gelijknamige album dat hier centraal staat. Waarbij EMERGE en Castrup voor de live set gebruik maakten van dezelfde vooraf opgenomen set geluiden, waarin we klanken van piano en viool terughoren, naast elektronisch voortgebrachte noise. En verder is dit een totaal ander album dan ‘excavate’ en ‘emerate’. Reeds vanaf het begin krijgen we een boeiend klankcollage van ruim vijfentwintig minuten , vol onverwachte wendingen. Het klinkt allemaal vrij abstract, ondanks dat er soms sprake is van een vage ritmiek. Een ritmiek overigens die halverwege wat meer manifest wordt.

Alle drie de albums zijn te beluisteren via Bandcamp en daar ook te koop: