Kory Reeder – Homestead / In Place (CD Recensie)

En ineens liggen er twee Cd’s met muziek van de Amerikaanse componist Kory Reeder. Eerder kwam hij hier voorbij met het bij Another Timbre verschenen ‘Codex Vivere’. Bij hetzelfde label verscheen eerder dit jaar een opname van ‘Homestead’, uitgevoerd door een strijkkwartet, bestaande uit leden van Apartment House en op het bij Thanatosis Records verschenen ‘In Place’ horen we Reeder zelf, samen met de altviolisten Kathleen Crabtree en Michael Moore in een drietal composities: ‘Landscape Study’, ‘Field’ en ‘Present Tense’.

De muziek van Reeder is, zo maken ook deze stukken duidelijk, te omschrijven als ingetogen en meditatief en vaak geïnspireerd door plaats, stilte en tijd. Aan de muziek van Reeder, die compositie studeerde aan de University of Nebraska, Bowling Green State University en de University of North Texas, hoor je duidelijk terug waar hij vandaan komt. Opvallend is dat hij zich daar lang niet van bewust was. Tegen Simon Reynell van Another Timbre zegt hij daarover: “For years, folks have been referencing the Great Plains within the soundworld that a lot of my music occupies. I never really thought much of this, but it can be a way to open a door to my music”. Nu hij zich daar wel bewust van is, maakt hij er ook gebruikt van. Voor de bijna een uur durende compositie ‘Homestead’ dook hij dan ook in de geschiedenis van Nebraska en van zijn eigen familie: “this all kicked off a lot of learning about the Great Plains, about Nebraska history, and the connection my family has in the region”. Dat leidt bij Reeder echter geenszins tot programmatische muziek, een verhaal vertellen doet hij hier niet. Het is meer de sfeer die hij overbrengt. Zo luidt de titel van het tweede deel ‘Sonata: from preserved quilts and fabrics’. Weet je dit eenmaal, dan hoor je hier wel wat van terug in de structuur van de muziek, maar verder is het toch met name de sfeer die hier treft, één van traditie en huiselijkheid en waarmee Reeder weet te overtuigen.

Reeder laat zich ook inspireren door abstracte kunst, bijvoorbeeld die van de Canadese kunstenares Agnes Martin, een kunstenares die meerdere componisten en musici blijkt te inspireren. Haar werken met rasters en composities in series  inspireerde Reeder tot zijn ‘Grid Series’: een collectie werken die staan op de kruising van structuur en spontaniteit. Elk stuk biedt daarin een unieke balans tussen vaste harmonische kaders en de vrijheid van de uitvoerder, met gebruik van een partituur  gebaseerd op tekst en met grafiekachtige notatie. Bijzonder daarin is de combinatie van twee altviolen met de piano, die laatste bakent als het ware het speelveld af en zorgt voor het repetitieve element. Verder moeten we ook deze werken niet zien als lineaire verhalen, maar meer als abstracte klankwerelden met een open einde, die uitnodigen tot ontdekken. En tegelijkertijd zijn deze stukken ook weer diep persoonlijk, wortelen ze in Reeders ervaringswereld – iets wat we bijvoorbeeld mooi terughoren in de veldopnames die Reeder in ‘Field’ verwerkte. Maar en dat maakt het werk van Reeder wellicht ook aantrekkelijk, je mist niets als je dat persoonlijke verhaal niet kent. Het is muziek die juist uitnodigt tot het creëren van het eigen verhaal, uitgelokt door deze wonderlijke klanken.

De albums zijn (deels) te beluisteren via Bandcamp en daar ook te koop: