Het album ‘Kern und Frage’, dat hier gisteren reeds voorbij kwam, bevat naast een live set van EMERGE en Castrup ook een optreden, met als titel ‘ueber Deinem schlaf’ van N – met daarachter altijd het nummer van het album –  het alias van Helmut Neidhardt en licht-ung, Johannes Garbe. Verder hier aandacht voor het eveneens bij Attenuation Circuit verschenen ‘Untitled (Seagull)’ van N, samen met het trio [BOLT], bestaande uit de bassisten Andreas Brinke en Thomas Rosen en drummer Dennis Strillinger, eveneens te horen op elektronica en Volker Kamp op tuba.

‘ueber Deinem schlaf’ is een geheel ander stuk dan ‘covalent radii extended’: een langgerekte – bijna een half uur duurt het stuk –  klanknevel waarin opvallend weinig gebeurt. Slechts heel geleidelijk bespeuren we veranderingen in klankkleur en textuur. Ongeveer rond de tiende minuut doet tevens een flauwe ritmiek zijn intrede, waardoor het stuk iets meer structuur krijgt. Kortom een typische ambient set met hallucinerende kenmerken. Laat je meevoeren op deze stroom klanken en droom zacht. Na ruim een half uur valt de muziek nagenoeg stil, het lijkt klaar, maar we hebben dan nog twintig minuten te gaan! Zachte, nauwelijks hoorbare klanken markeren de overgang naar een uiterst subtiel laatste stuk, een gruizige, spannende en uiterst fragiele drone. Gaandeweg neemt de dynamiek wat toe, evenals de duisternis. En dan dooft het nog één keer langzaam uit, maar nu definitief.

‘Untitled (Seagull)’ is een dubbelalbum met in totaal ruim anderhalf uur muziek, verdeeld over vier titelloze stukken en sluit muzikaal goed aan op ‘ueber Deinem schlaf’. Het eerste stuk begint vrij ingetogen met een niet al te opdringerige structuur. Al snel horen we de donkere klanken van de tuba en de twee bassisten in contrast met de relatief hoge klanken van N’s gitaar, een boeiende combinatie in dit meeslepende eerste deel. En opvallend is de stroom noise tegen het einde. Het tweede stuk is vrij donker en intens, met name door de donkere klankwolken van de tuba, al valt ook hier het contrast met de gitaar op. Dan rond de achtste minuut breekt een noise fragment door dat nog het meest lijkt op het geluid van een cirkelzaag, soms pregnant aanwezig, dan weer wat in de luwte. Voorbij de tiende minuut komen we even in wat rustiger vaarwater, al blijft de dreiging bestaan, waarna tegen het einde de dynamiek weer oploopt.

Het begin van het derde stuk heeft veel weg van het ruisen van de branding, met daarover heen een indringende klanknevel. De dynamiek neemt toe en dit deel ontwikkelt zich tot een sterk verdicht klanklandschap. En dan zo rond de tiende minuut horen we die tuba weer, klinkend als een scheepshoorn in de mist. En dan rond de dertiende minuut duiken ineens vrij onverwacht ritmische fragmenten op, al is het van korte duur. Het vierde deel klinkt aanvankelijk weer uiterst ingetogen, voortkabbelende klanken als een rustig stromende rivier, voorbij de helft neemt de intensiteit pas toe, krijgt de rivier meer vaart.

Beide albums zijn te beluisteren en te koop via Bandcamp: