Kate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam – 16 april 2026

Op de openingsavond van het Minimal Music Festival, vorige week donderdag, ging het nieuwe slagwerkconcert van Kate Moore, ‘Storm Oratory’, in première door Het Muziek, onder leiding van Clark Rundell en met Claire Edwardes als solist. Aangezien ik op die avond voor een ander concert koos, heb ik deze uitvoering niet meegemaakt, wel was ik in de middag bij de generale repetitie. Verder verscheen er onlangs in eigen beheer een album van Edwardes, ‘Dual Attractor’ met solostukken van allemaal vrouwelijke componisten: Missy Mazzoli, Caroline Shaw, Gemma Peacocke, Natalie Williams, Anna Meredith, wederom Moore en van Edwardes zelf.

(meer…)

Lees verderKate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Minimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ , Amsterdam – 18 en 19 april 2026

Ensemble MAZE tijdens de uitvoering van ‘Primordial / Lift’. Foto: Facebook

Liever dan de term ‘minimal music’ gebruik ik de term minimalisme, mijns inziens dekt dat beter de lading van het Minimal Music Festival. Vrijdag en zaterdag was daarin ook aandacht voor vrouwelijk componisten, die lange tijd niet de aandacht kregen die ze verdienen. Denk aan Meredith Monk, Pauline Oliveros, Éliane Radigue die aan de ontwikkeling van deze stroming zonder meer hebben bijgedragen. Zowel de muziek van Oliveros als van Radigue was dezer dagen te horen en de gespeelde stukken maakten onomstotelijk duidelijk hoe belangrijk hun rol was. Verder ook zaterdag aandacht voor de niet westerse muziek, in de persoon van de Iraniër Mohammad Reza Mortazavi en op zondag voor de meer experimentele variant van het minimalisme: het slotconcert door The Necks.

(meer…)

Lees verderMinimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)

Minimal Music Festival – Deel 1 (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ / Bimhuis, Amsterdam – 16 en 17 april 2026

Projectie bij het concert van Charlemagne Palestine. Foto’s: Sabine van Nistelrooij.

Afgelopen donderdag begon het Minimal Music Festival, iets waar ik middels een drietal recensies al eerder op wees. Een festijn waarin alle aspecten van deze muziekvorm op boeiende wijze samenkomen. Want wie bij deze stroming louter denkt aan het werk van een handvol componisten die aan het eind van de jaren ’60 van de vorige eeuw in de VS repetitieve klanken op de agenda zetten, wordt er in dit festival op gewezen dat dit een wel erg beperkte versie is op deze stroming. Niet alleen borduurden componisten als La Monte Young, Steve Reich, Philip Glass en Terry Riley – van wie gisterenavond werk klonk – voort op andere culturen waarin repetitieve ritmiek al eeuwenlang staande praktijk is, ze zetten ook de toon voor componisten en musici na hen en lang niet alleen binnen de gecomponeerde muziek.

(meer…)

Lees verderMinimal Music Festival – Deel 1 (Concert Recensie)

Satoko Fujii Quartet – Burning Wick / Kaze & Koichi Makigami – Shishiodoshi / Natsuki Tamura & Satoko Fujii – Ki (CD Recensie)

Het duo Satoko Fujii / Natsuki Tamura komt hier regelmatig voorbij, beiden zijn nog altijd bijzonder actief. Daarom vandaag nieuwe albums van het Satoko Fujii Quartet, ‘Burning Wick ; van Kaze, ‘Shishiodoshi’ en van het duo Tamura – Fujii, ‘Ki’. Alle albums verschenen bij Fujii’s eigen label Libra, al is ‘Shihiodoshi’ ook verkrijgbaar bij Circum Discs. In het kwartet horen we naast Fujii op piano en Tamura op trompet bassist Hayakawa Takeharu en drummer Tatsuya Yoshida; In Kaze trompettist Christian Pruvost, drummer Peter Orins en als gast Koichi Makigami op vocalen, shakuhachi en trompet en op ‘Ki’ horen we het duo andermaal op piano en trompet,

(meer…)

Lees verderSatoko Fujii Quartet – Burning Wick / Kaze & Koichi Makigami – Shishiodoshi / Natsuki Tamura & Satoko Fujii – Ki (CD Recensie)

The Ambush Improv Orchestra (Concert Recensie)

PlusEtage, Baarle-Nassau – 11 april 2026

Mary Oliver, Oscar Jan Hoogland, Vera Morais, Björk Semey, Harald Austbø, Marcos Baggiani, Felicity Provan en Natalio Sued. Foto’s: Jef Vandebroek

Een half jaar geleden kwam hier, als onderdeel van een Oscar Jan Hoogland portret, ‘Weer een dag voorbij’ van The Ambush Party aan bod. Gisterenavond stond dit kwartet, naast Hoogland bestaand uit rietblazer Natalio Sued, cellist Harald Austbø en drummer Marcos Baggiani in de Plus Etage. En het was zonder meer boffen gisterenavond, want voor deze gelegenheid stond er geen kwartet maar een octet! De heren kregen versterking van vier dames: violiste Mary Oliver, de enige die frequent met Misha Mengelberg heeft samengewerkt – het album ‘Weer een dag voorbij’ is zondermeer een ode aan deze grootmeester, vocaliste Vera Morais, bassiste Björk Semey en cornettiste Felicity Provan. Het zette de prachtige stukken niet alleen in een volstrekt nieuw licht, maar bovenal komt dit type musiceren live altijd veel beter tot zijn recht.

(meer…)

Lees verderThe Ambush Improv Orchestra (Concert Recensie)

Roscoe Mitchell & Michele Rabbia – In 2 (CD Recensie)

Roscoe Mitchell behoort tot de weinige nog levende grondleggers van de vrije improvisatie zoals die vanaf de jaren ’60 in de vorige eeuw opgang deed. Hij was in 1965, met pianist Jodie Christian, drummer Steve McCall en componist Phil Cohrhan de oprichter van de inmiddels legendarische Association for the Advancement of Creative Musicians (AACM); richtte een paar jaar later het al even roemruchte Art Ensemble of Chicago mee op en werkte gestaag aan een inmiddels al bijna zeventig jaar durende carrière! En die is nog steeds niet voorbij, in mijn Cd speler ligt het bij Rogue Art verschenen ‘In 2’ waarop we deze onsterfelijke saxofonist horen improviseren met percussionist Michele Rabbia, ook te horen op elektronica.

(meer…)

Lees verderRoscoe Mitchell & Michele Rabbia – In 2 (CD Recensie)

Benjamin Herman – Tokyo Sessions (CD / Concert Recensie)

Pradox, Tilbug – 8 april 2026

In april 2025 ging voor saxofonist Benjamin Herman een langgekoesterde wens in vervulling: een album opnemen in Japan, samen met Japanse musici. Sinds 1989 is hij verslingerd aan dit land, het moest er dus een keer van komen. Met bassist Thomas Pol en drummer Jimmy Jo Hueting toog hij naar Tokyo en vond, naast gitaarlegende Otomo Yoshihide. tenorsaxofonist Tomaki Baba, trompettist Shinpei Ruike, Ko Ishikawa op de shō en Akhito Obama op de shakuhachi bereid mee te doen op het zojuist bij Dox Records verschenen ‘Tokyo Sessions’. Afgelopen woensdag was hij met deze stukken in Paradox. Met Pol en Hueting en als gast BIGYUKI, het alias van toetsenist Masayuki Hirano. Leuk dus om van ieder stuk twee uitvoeringen te kunnen vergelijken.

(meer…)

Lees verderBenjamin Herman – Tokyo Sessions (CD / Concert Recensie)

The Outskirts – Orbital (CD Recensie)

Twintig jaar geleden richtten saxofonist David Rempis, bassist Ingebrigt Håker Flaten en drummer Frank Rosaly het trio The Outskirts op, alle drie toen woonachtig in Chicago. Met het vertrek van Flaten uit Chicago in 2008 viel het trio uit elkaar al bleven de musici elkaar in diverse andere bands nog altijd ontmoeten. Tot Rempis en Rosaly eind 2013 op zoek waren naar een nieuw construct voor samenwerking en Rosaly met het idee kwam om The Outskirts nieuw leven in te blazen, waar Flaten wel voor te vinden was. En zo geschiedde, resulterend in een korte tour in het voorjaar van 2025. Opnames daarvan verschijnen later deze maand onder de titel ‘Orbital’ bij Rempis’ Aerophonic Records.  Extra interessant is de tweede Cd van deze dubbelaar, vanwege pianiste Marta Warelis als gast. De opnames werden gemaakt in het Antwerpse Rataplan door Koen Vandenhoudt, tijdens een concert georganiseerd door Sound in Motion.

(meer…)

Lees verderThe Outskirts – Orbital (CD Recensie)

The Necks – Disquiet (CD Recensie)

The Necks sluiten dit jaar op zondag 19 april het minimal music festival af. Nog niet zo heel lang geleden verscheen bij Northern Spy Records het driedubbelalbum ‘Disquiet’. Noem dit atypische pianotrio, dat reeds bestaat sinds 1987 en gevormd wordt door toetsenist Chris Abrahams, bassist Lloyd Swanson en drummer Tony Buck – er hebben nooit personeelswisselingen plaatsgevonden – gerust een instituut. Ze staan bekend om hun lang uitgesponnen stukken van rond een uur – we vinden er twee op dit album, naast twee van een half uur – met vaak een sterk repetitief karakter.

(meer…)

Lees verderThe Necks – Disquiet (CD Recensie)

Sarah Hennies – SOVT (CD Recensie)

‘SOVT’ heet het stuk dat hier vandaag centraal staat en dat staat voor ‘Semi-Occluded Vocal Tract’. Het is een compositie van de Amerikaanse componiste en percussioniste Sarah Hennies en de reden dat ik juist nu aandacht besteedt aan deze reeds een jaar geleden bij elsewhere verschenen Cd is dat het stuk binnenkort, op het Minimal Musci Festival in Amsterdam, live wordt uitgevoerd. Het is overigens niet de eerste keer dat Hennies hier voorbij komt. Eerder besteedde ik aandacht aan albums met de stukken ‘Casts’ en ‘The Reinvention of Romance’ en tijdens de Ruhrtrienalle van 2022 woonde ik een uitvoering bij van ‘Clock Dies’.

(meer…)

Lees verderSarah Hennies – SOVT (CD Recensie)