Anthony Braxton – 50+ Years of Creative Music / 2 comp (2023) (Boek / CD Recensie)

Op 4 juni aanstaande wordt Anthony Braxton 81. We kennen hem als vermaard rietblazer, één van de weinigen die zo ongeveer alle varianten van deze instrumentengroep beheerst, maar ook als componist. De termen ‘jazz’ en ‘klassiek’ zeggen hem daarbij weinig, liever spreekt hij over ‘creative music’. Een en ander laat onverlet dat hij toch vaak eerder gezien wordt als jazzmusicus, wellicht ook wel omdat hij vaak zelf de zijn door hem gecomponeerde muziek uitvoert en ook de overige uitvoerenden vaak uit die wereld afkomstig zijn, dan als componist. Dat juist zijn werk centraal stond tijdens de beroemde Ferienkurse in Darmstadt in 2023, het Mekka van de hedendaagse gecomponeerde muziek, vormde dan ook niet meer dan een terecht eerbetoon. Naar aanleiding van dit evenement verscheen vorig jaar bij Schott ‘Anthony Braxton – 50+ Years of Creative Music’ onder redactie van Braxtons biograaf Timo Hoyer en gitarist Kobe van Cauwenberghe, waarin juist dat aspect van Braxtons werk aandacht krijgt, als mede het album ‘2 comp (2023)’, met daarop de ‘Compositions’ nr. 445 en 446 voor groot ensemble die tijdens dit festival in première gingen.

(meer…)

Lees verderAnthony Braxton – 50+ Years of Creative Music / 2 comp (2023) (Boek / CD Recensie)

Jörg Widmann dirigeert Beethoven en zichzelf (Concert Recensie)

Concertgebouw, Amsterdam (NTR ZaterdagMatinee) – 25 april 2026

Jörg Widmann voor de Berliner Philharmoniker. Foto: Frederike van der Straeten

Componisten reageren op elkaar, dat is bekend. Zo componeerde Jörg Widmann in 2008 ‘con brio – concertouverture voor orkest’ met de zevende en achtste symfonie van Ludwig van Beethoven in gedachten. Dat was overigens ook de opdracht: het stuk zou als onderdeel van een Beethoven programma worden uitgevoerd – iets soortgelijks deed het Belgian National Orchestra in het seizoen 2018-2019. Gisteren stond het dan ook op het programma bij het NTR ZaterdagMatinee, uitgevoerd, door het Radio Filharmonisch Orkest met Widmann zelf als dirigent, samen met die zevende van Beethoven en de voor mij onbekende ‘Symfonische serenade’ van Erich Wolfgang Korngold uit 1947-48. Een stuk waar Widmann duidelijk enthousiast over is en dat hij onlangs ook op Cd opnam.

(meer…)

Lees verderJörg Widmann dirigeert Beethoven en zichzelf (Concert Recensie)

Tatsuhisa Yamamoto & Giovanni Di Domenico / Josh Berman, Jason Roebke & Chris Corsano (Concert Recensie)

De Singer, Rijkevorsel (Oorstof) – 24 april 2026

Giovanni Di Domenico. Foto’s Jef Vandebroek.

Gisteren wees ik reeds op een door Sound in Motion georganiseerde double bill in De Singer. Toetsenist Giovanni Di Domenico speelde met drummer Tatsuhisa Yamamoto; kornettist Josh Berman trad op met bassist Jason Roebke en drummer Chris Corsano. Bestond de eerste set uit één lange vrije improvisatie, de tweede set bevatte een aantal vrij korte composities, waarin overigens natuurlijk ook ruimte voor improvisatie was. Vol zit het bij lange na niet in De Singer. En dat blijft toch altijd weer jammer. We zijn het gewend, dit is immers geen muziek die iedereen aanstaat, hier klinken geen pakkende melodietjes en gemakkelijk in het gehoor ligt het zeker niet. Maar jammer blijft het, want graaf een paar spades dieper en er valt zoveel moois en onverwachts te ontdekken, zeker hier in De Singer.

(meer…)

Lees verderTatsuhisa Yamamoto & Giovanni Di Domenico / Josh Berman, Jason Roebke & Chris Corsano (Concert Recensie)

Akira Sakata – Hyperentasis / Rempis, Adasiewicz & Corsano – Dial Up (LP / CD Recensie)

Wat de twee albums die vandaag aan bod komen met elkaar verbindt is dat drie van de musici vanavond op het podium staan in De Singer, in een door Sound in Motion georganiseerd concert. Giovanni Di Domenico zal daar spelen met drummer Tatsuhisa Yamamoto en drummer Chris Corsano zal samenspelen samen Josh Berman en Jason Roebke. Hier starten we met Di Domenico, die in maart 2023 opnames maakte met de vermaarde saxofonist Akira Sakata, gitarist Giotis Damianidis, bassist Petros Damianidis en drummer Aleksandar Škorić; vervolgens treffen we Yamamoto samen met wederom Sakata, de broers (?) Damianidis en drummer Paal Nilssen-Love tijdens een concert ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van Sakata. Beide sets zijn te vinden op het bij defkaz records verschenen dubbelalbum ‘Hyperentasis’. Tot slot aandacht voor Corsano. Hij is te horen met saxofonist Dave Rempis en vibrafonist Jason Adasiewicz op het bij Aerophonic verschenen ‘Dial up’.

(meer…)

Lees verderAkira Sakata – Hyperentasis / Rempis, Adasiewicz & Corsano – Dial Up (LP / CD Recensie)

Kate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam – 16 april 2026

Op de openingsavond van het Minimal Music Festival, vorige week donderdag, ging het nieuwe slagwerkconcert van Kate Moore, ‘Storm Oratory’, in première door Het Muziek, onder leiding van Clark Rundell en met Claire Edwardes als solist. Aangezien ik op die avond voor een ander concert koos, heb ik deze uitvoering niet meegemaakt, wel was ik in de middag bij de generale repetitie. Verder verscheen er onlangs in eigen beheer een album van Edwardes, ‘Dual Attractor’ met solostukken van allemaal vrouwelijke componisten: Missy Mazzoli, Caroline Shaw, Gemma Peacocke, Natalie Williams, Anna Meredith, wederom Moore en van Edwardes zelf.

(meer…)

Lees verderKate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Minimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ , Amsterdam – 18 en 19 april 2026

Ensemble MAZE tijdens de uitvoering van ‘Primordial / Lift’. Foto: Facebook

Liever dan de term ‘minimal music’ gebruik ik de term minimalisme, mijns inziens dekt dat beter de lading van het Minimal Music Festival. Vrijdag en zaterdag was daarin ook aandacht voor vrouwelijk componisten, die lange tijd niet de aandacht kregen die ze verdienen. Denk aan Meredith Monk, Pauline Oliveros, Éliane Radigue die aan de ontwikkeling van deze stroming zonder meer hebben bijgedragen. Zowel de muziek van Oliveros als van Radigue was dezer dagen te horen en de gespeelde stukken maakten onomstotelijk duidelijk hoe belangrijk hun rol was. Verder ook zaterdag aandacht voor de niet westerse muziek, in de persoon van de Iraniër Mohammad Reza Mortazavi en op zondag voor de meer experimentele variant van het minimalisme: het slotconcert door The Necks.

(meer…)

Lees verderMinimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)

Minimal Music Festival – Deel 1 (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ / Bimhuis, Amsterdam – 16 en 17 april 2026

Projectie bij het concert van Charlemagne Palestine. Foto’s: Sabine van Nistelrooij.

Afgelopen donderdag begon het Minimal Music Festival, iets waar ik middels een drietal recensies al eerder op wees. Een festijn waarin alle aspecten van deze muziekvorm op boeiende wijze samenkomen. Want wie bij deze stroming louter denkt aan het werk van een handvol componisten die aan het eind van de jaren ’60 van de vorige eeuw in de VS repetitieve klanken op de agenda zetten, wordt er in dit festival op gewezen dat dit een wel erg beperkte versie is op deze stroming. Niet alleen borduurden componisten als La Monte Young, Steve Reich, Philip Glass en Terry Riley – van wie gisterenavond werk klonk – voort op andere culturen waarin repetitieve ritmiek al eeuwenlang staande praktijk is, ze zetten ook de toon voor componisten en musici na hen en lang niet alleen binnen de gecomponeerde muziek.

(meer…)

Lees verderMinimal Music Festival – Deel 1 (Concert Recensie)

Satoko Fujii Quartet – Burning Wick / Kaze & Koichi Makigami – Shishiodoshi / Natsuki Tamura & Satoko Fujii – Ki (CD Recensie)

Het duo Satoko Fujii / Natsuki Tamura komt hier regelmatig voorbij, beiden zijn nog altijd bijzonder actief. Daarom vandaag nieuwe albums van het Satoko Fujii Quartet, ‘Burning Wick ; van Kaze, ‘Shishiodoshi’ en van het duo Tamura – Fujii, ‘Ki’. Alle albums verschenen bij Fujii’s eigen label Libra, al is ‘Shihiodoshi’ ook verkrijgbaar bij Circum Discs. In het kwartet horen we naast Fujii op piano en Tamura op trompet bassist Hayakawa Takeharu en drummer Tatsuya Yoshida; In Kaze trompettist Christian Pruvost, drummer Peter Orins en als gast Koichi Makigami op vocalen, shakuhachi en trompet en op ‘Ki’ horen we het duo andermaal op piano en trompet,

(meer…)

Lees verderSatoko Fujii Quartet – Burning Wick / Kaze & Koichi Makigami – Shishiodoshi / Natsuki Tamura & Satoko Fujii – Ki (CD Recensie)

The Ambush Improv Orchestra (Concert Recensie)

PlusEtage, Baarle-Nassau – 11 april 2026

Mary Oliver, Oscar Jan Hoogland, Vera Morais, Björk Semey, Harald Austbø, Marcos Baggiani, Felicity Provan en Natalio Sued. Foto’s: Jef Vandebroek

Een half jaar geleden kwam hier, als onderdeel van een Oscar Jan Hoogland portret, ‘Weer een dag voorbij’ van The Ambush Party aan bod. Gisterenavond stond dit kwartet, naast Hoogland bestaand uit rietblazer Natalio Sued, cellist Harald Austbø en drummer Marcos Baggiani in de Plus Etage. En het was zonder meer boffen gisterenavond, want voor deze gelegenheid stond er geen kwartet maar een octet! De heren kregen versterking van vier dames: violiste Mary Oliver, de enige die frequent met Misha Mengelberg heeft samengewerkt – het album ‘Weer een dag voorbij’ is zondermeer een ode aan deze grootmeester, vocaliste Vera Morais, bassiste Björk Semey en cornettiste Felicity Provan. Het zette de prachtige stukken niet alleen in een volstrekt nieuw licht, maar bovenal komt dit type musiceren live altijd veel beter tot zijn recht.

(meer…)

Lees verderThe Ambush Improv Orchestra (Concert Recensie)

Roscoe Mitchell & Michele Rabbia – In 2 (CD Recensie)

Roscoe Mitchell behoort tot de weinige nog levende grondleggers van de vrije improvisatie zoals die vanaf de jaren ’60 in de vorige eeuw opgang deed. Hij was in 1965, met pianist Jodie Christian, drummer Steve McCall en componist Phil Cohrhan de oprichter van de inmiddels legendarische Association for the Advancement of Creative Musicians (AACM); richtte een paar jaar later het al even roemruchte Art Ensemble of Chicago mee op en werkte gestaag aan een inmiddels al bijna zeventig jaar durende carrière! En die is nog steeds niet voorbij, in mijn Cd speler ligt het bij Rogue Art verschenen ‘In 2’ waarop we deze onsterfelijke saxofonist horen improviseren met percussionist Michele Rabbia, ook te horen op elektronica.

(meer…)

Lees verderRoscoe Mitchell & Michele Rabbia – In 2 (CD Recensie)