N(127) & licht-ung – ueber Deinem schlaf / N(124), [BOLT] & Volker Kamp – Untitled (Seagull) (CD Recensie)

Het album ‘Kern und Frage’, dat hier gisteren reeds voorbij kwam, bevat naast een live set van EMERGE en Castrup ook een optreden, met als titel ‘ueber Deinem schlaf’ van N – met daarachter altijd het nummer van het album –  het alias van Helmut Neidhardt en licht-ung, Johannes Garbe. Verder hier aandacht voor het eveneens bij Attenuation Circuit verschenen ‘Untitled (Seagull)’ van N, samen met het trio [BOLT], bestaande uit de bassisten Andreas Brinke en Thomas Rosen en drummer Dennis Strillinger, eveneens te horen op elektronica en Volker Kamp op tuba.

(meer…)

Lees verderN(127) & licht-ung – ueber Deinem schlaf / N(124), [BOLT] & Volker Kamp – Untitled (Seagull) (CD Recensie)

EMERGE – emanate / excavate / Castrup & EMERGE – covalent radii extended (Recensie)

Sascha Stadlmeier, de man achter het in Augsburg gevestigde Attenuation Circuit werkt, zoals we reeds zagen bij de bespreking van de delen elf en twaalf van de ‘THING’ serie onder diverse aliassen, ieder gereserveerd voor een bepaalde stijl binnen de elektronische muziek. NYM gebruikt hij voor dark ambient, EXEDO voor noise. Zijn meest gebruikte alias is echter EMERGE, waar hij zelf over stelt: “EMERGE is inspired by the minimalist traditions of experimentalism and non-academic noise music, focusing on generating sound structures intended to make atmospheres emerge that are open to each listener’s”. De heruitgave in eigen beheer op Cd van twee albums uit 2013, ‘emanate’ en ‘excavate’ en zijn samenwerking met (Hans) Castrup in ‘covalent radii extended’ op het album ‘Kern und Frage’, verschenen bij Attenuation Circuit zijn hier mooie voorbeelden van. Verder op dat album muziek van N(127) en licht-ung waar ik later nog op terug kom.

(meer…)

Lees verderEMERGE – emanate / excavate / Castrup & EMERGE – covalent radii extended (Recensie)

THING 11 & 12 (CD Recensie)

Na  de nummers acht tot en met tien van ‘THING’, de continu doorlopende serie van Attenuation Circuit, volgen vandaag de onlangs uitgekomen nummers elf en twaalf. Net als op nummer acht bestaan de stukken op nummer elf uit muziek die te scharen is onder dark ambient, met composities van Andreas Rönnquist, Guiguisuisui & Anzhi, NYM en Vojenská Nemocnice. En nummer twaalf heeft met nummer tien de noise als uitgangspunt. Ook hier weer vier stukken van even zoveel musici: Gerald Fiebig, Sist En 343, EXEDO en Lord Sonervol.

(meer…)

Lees verderTHING 11 & 12 (CD Recensie)

THING 8-10 (CD Recensie)

Het is weer eens tijd voor een update van de voortdurende serie ‘THING’ Cd’s van Attenuation Circuit, waarmee Sascha Stadlmeier, de eigenaar van het label, collega’s werkzaam binnen de experimentele elektronica een platform biedt. Vijf nieuwe uitgaves liggen er, waarvan er vandaag drie aan bod komen. Op nummer 8 horen we Humanfobia, Olik Nesnah, Kathodos en Her Menacing Pet; op nummer 9 Substak, Der Domestizierte Mensch, Thomas Bey William Bailey en  Jo Bled en op nummer 10 Problem Anderer Leute, RDKPL, Manufacturer en Fallen Sun.

(meer…)

Lees verderTHING 8-10 (CD Recensie)

Ellen de Vries – Surinaamse Rapsodie: ’t leven van Majoie Hajary in zeven muziekstukken (Boek Recensie)

Het zou zo maar kunnen dat u, zoals dat met mij tot voor kort ook het geval was, nog nooit van de Surinaamse componiste en pianiste Majoie Hajary heeft gehoord. Het kwam in ieder geval niet omdat ze jong stierf, in tegendeel, de in 1921 geboren Hajary stief in 2017, net 96 jaar oud! Hoe komt het dan dat we deze componiste niet kennen? Haar Surinaamse afkomst zal daar zeker toe hebben bijgedragen, lange tijd was wat uit de koloniën kwam in Nederland nu niet bepaald in trek. Daarnaast was ze ook nog eens een vrouw, waar eveneens lange tijd in een door mannen gedomineerde wereld weinig belangstelling voor was.
Andere redenen zijn is dat Hajary een vrij klein oeuvre achterliet, waarvan ook nog eens een deel niet compleet was – ze werkte weinig gestructureerd en wellicht nog wel belangrijker: dat haar werk lastig in een hokje te plaatsen valt. Haar zeer gemengde afkomst, haar voorvaderen kwamen zowel uit Afrika als uit China en India en ze studeerde in Amsterdam laten in haar werk zijn sporen na. Daarnaast maakte Hajary tijdens de Tweede Wereldoorlog, woonachtig in Nederland, een aantal discutabele keuzes, iets wat haar nog lang is nagedragen. Maar goed, langzaamaan komt er meer waardering voor haar werk, al kan ze daar nu niet meer van genieten. Een belangrijke bijdrage aan die erkenning levert Ellen de Vries met een prachtig uitgevoerd, bij Waanders Uitgevers verschenen boek: ‘Surinaamse Rapsodie: ’t leven van Majoie Hajary in zeven muziekstukken’.

(meer…)

Lees verderEllen de Vries – Surinaamse Rapsodie: ’t leven van Majoie Hajary in zeven muziekstukken (Boek Recensie)

Spinifex – Spinifex Maxximus (Concert / Cd Recensie)

PlusEtage, Baarle-Nassau, 6 december 2025

In 2005 begonnen Gijs Levelt, Ned McGowan en Tobias Klein het Spinifex Orchestra. Twintig jaar later is het gewoon Spinifex en is alleen Klein van het driemanschap nog aan project verbonden. De band wisselde van samenstelling en bestaat sinds 2010 vooral in een kleinere bezetting, eerst een kwintet en later een sextet. Projecten uit de laatste jaren betroffen ‘Bollycore’ (2014), ‘Maximus’ (2015), ‘Amphibian Ardour’ (2017), ’Soufifex’ (2019), ‘Beats the Plague’ (2021),  ‘Spinifex Sings’ (2022), met als gasten de solisten Björk Nielsdottir en Priya Purushothaman en nu ligt er het alweer tiende album ‘Spinifex Maxximus’. Afgelopen zaterdag speelde de band in de PlusEtage, Baarle-Nassau als laatste stop van een korte jubileumtour.

(meer…)

Lees verderSpinifex – Spinifex Maxximus (Concert / Cd Recensie)

I Compani – Basta! / Veertig jaar I Compani (Concert / Boek Recensie)

Paradox, Tilburg – 5 december 2025

Veertig jaar geleden verhuisde het Nijmeegse filmhuis O42 naar een nieuwe locatie, het werd een echte bioscoop en de naam veranderde in  Cinemariënburg. Ter gelegenheid van die gebeurtenis organiseerde dit nieuwe filmhuis een filmfestival rond de Italiaanse componist Federico Fellini die voor zijn muziek samenwerkte met de componist Nino Rota. Saxofonist Bo van de Graaf, die al sinds eind jaren ’70 weg was van diens muziek en het filmhuis vaak bezocht, werd gevraagd of hij iets met de muziek kon doen. Dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en Van de Graaf stelde een septet samen dat gaandeweg zou uitgroeien tot I Compani, een baanbrekend en bijzonder eclectisch gezelschap dat de komende decennia een unieke plek zou gaan innemen in de Nederlandse jazz. Nu veertig jaar later vindt Van de Graaf het tijd voor iets anders en onder de titel ‘Basta!’ trekt I Compani langs de podia om afscheid te nemen van alle fans, op Sinterklaasavond bijvoorbeeld in het Tilburgse Paradox. Ter gelegenheid van dit afscheid kwam er ook een prachtig boek uit: ‘Veertig jaar I Compani’, met daarin de verhalen van Van de Graaf, opgetekend door Tom Beetz, overigens ook nog eens voorzien van een goed gevulde CD’.

(meer…)

Lees verderI Compani – Basta! / Veertig jaar I Compani (Concert / Boek Recensie)

Morton Feldman – Intermission 6 (CD Recensie)

De composities van Morton Feldman hebben vaak geen duidelijk aangegeven tijdsduur, iets dat de mogelijkheid biedt om zo’n compositie zelf vorm te geven. Op de in 2019 door Another Timbre uitgegeven box ‘Feldman Piano’ speelt Philip Thomas ‘Intermission 6’, uit 1953, bijvoorbeeld drie keer, variërend tussen 4:42 en 11:07 minuten. Alle drie vrij kort, maar dat is wel gebruikelijk voor dit stuk. Maar dat hoeft dus niet, zo laat de Finse pianist Antti Tolvi horen op een nieuw album bij hetzelfde label. Hij trekt voor datzelfde stuk ruim 72 minuten uit en dat alleen omdat Simon Reynell vroeg om een versie die op één Cd past, want op de plank lag een versie van twee uur!

(meer…)

Lees verderMorton Feldman – Intermission 6 (CD Recensie)

Annemieke Hendriks – Het hobo-riet was mijn strohalm

“Het hobo-riet was mijn strohalm“, verzucht de beroemde hoboïst Han de Vries tijdens één van de gesprekken die Annemieke Hendriks met hem hield. En dat waren er, verspreid over vier jaar heel wat. In die gesprekken en in het boek dat verscheen bij uitgeverij De Kring leren we De Vries dankzij Hendriks grondig kennen, als musicus, maar zeker ook als mens en krijgen we tegelijkertijd een mooi beeld van het Nederlandse muziekleven sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw. Pijnlijke onderwerpen ging Hendriks daarbij beslist niet uit de weg, iets waar de titel van dit boek ook zeker naar verwijst. Ook bij de op 31 augustus 1941 geboren De Vries ging het namelijk zeker niet altijd over rozen.

(meer…)

Lees verderAnnemieke Hendriks – Het hobo-riet was mijn strohalm

Kevin Puts – Concerto for Orchestra (CD Recensie)

Kevin Puts behoort zonder meer tot de meest geliefde en meest gespeelde componisten van dit moment. Zo won hij in 2012 een Pulitzer Prijs voor zijn opera ‘Silent Nights’ en gooide hij in 2022 hoge ogen met zijn opera ‘The Hours’. Dat hier nog niet eerder voorbij kwam is dus eigenlijk vrij bijzonder, tijd dus om deze lacune recht te zetten. Ik doe dat met een recent bij Delos, een imprint van Outhere, verschenen album, met daarop drie stukken voor orkest ‘Concerto for Orchestra’, ‘Silent Night Elegy’ en ‘Virelai’. Alle drie betreft het wereldpremières. We horen het St. Louis Symphony Orchestra, onder leiding van chef-dirigent Stéphane Denève. Een in alle opzichten bijzonder album, met name door het hoofdwerk, dat ‘Concerto for Orchestra’.

(meer…)

Lees verderKevin Puts – Concerto for Orchestra (CD Recensie)