Symfonieorkest Vlaanderen – Tussen Licht en Donker (Concert Recensie)

De Singel, Antwerpen – 19 mei 2024

Van links naar rechts: Marina Piccinini, Kalevi Aho en Anneleen Lenaerts. Foto: onbekend

Onder de titel ‘Tussen Licht en Donker’ presenteerde het Symfonieorkest Vlaanderen, onder leiding van Adrien Perruchon, gisteren Kalevi Aho’s ‘Concerto voor harp, fluit en orkest’, met Anneleen Lenaerts op harp en Marina Piccinini op fluit. Een nieuw stuk dat afgelopen zaterdag zijn wereldpremière beleefde in het Concertgebouw van Brugge. Verder klinkt na de pauze het korte ‘Werden de jaren stil’ van de jonge componist Jonathan Pinchuk. Om de zaal vol te krijgen, iets dat ook vrijwel geheel lukte, koos het orkest daarnaast voor twee stukken van Wolfgang Amadeus Mozart: de ouverture van ‘Don Giovanni’ en diens veertigste symfonie, aangevuld met het eerste deel van Mozarts ‘Dubbelconcert voor fluit, harp en orkest, KV 299′, dat voor de pauze klonk als toegift na Aho’s concert.
(meer…)

Lees verderSymfonieorkest Vlaanderen – Tussen Licht en Donker (Concert Recensie)

David T. Little – Black Lodge / Annelies Van Parys – Notwehr

Schouwburg, Rotterdam – 18 mei 2024

Timur Bekbosunov in de film

“O. breekt de kunstvorm opera open, gelooft in de krachtige relevantie daarvan voor een groot en divers publiek en wil het meest grensverleggende operafestival ter wereld zijn”, aldus de website van dit spraakmakende festival dat jaarlijks gehouden wordt in Rotterdam. Gisterenavond woonde ik twee van die grensverleggende producties bij: ‘Black Lodge’ van componist David T. Little, met een libretto van Anne Waldman en de zanger Timur Bekbosunov in de hoofdrol en ‘Notwehr’ van Annelies Van Parys en met een libretto van Gaea Schoeters. Johanna Zimmer en Els Mondelaers gaven invulling aan de vocale partijen samen met B’ROCK Vocal Consort, de instrumenten waren in handen van het prachtig spelende HERMESensemble.

(meer…)

Lees verderDavid T. Little – Black Lodge / Annelies Van Parys – Notwehr

Schlippenbach Trio, featuring Rudi Mahall & Dag Magnus Narvesen (Concert Recensie)

Bimhuis, Amsterdam – 15 mei 2024

Het trio eind 2021 tijdens een concert in Krefeld. Foto’s: Dirk Jochmann

De free-jazz deed zijn intrede in Europa in de tweede helft van de jaren ’60 van de vorige eeuw. Van al die musici die deze nieuwe stijl van musiceren omarmden zijn er, inmiddels zo’n zestig jaar geleden, niet meer zo heel veel onder ons. Maar tot die steeds kleiner wordende groep, vorig jaar ontviel ons nog één van de meest bekende, Peter Brötzmann, behoort zonder meer de pianist Alexander von Schlippenbach. In 1966 formeerde hij één van de meest beroemde gezelschappen binnen de Europese vrije improvisatie, de Globe Unity Orchestra en in 1968 stond hij mede aan de wieg van FMP, een gezaghebbend platenlabel van deze belangrijke stroming in de jazz. Vele albums en optredens zouden in de jaren daarna volgen, een lijn die in ieder geval doorloopt tot afgelopen woensdag, toen Von Schlippenbach in het Bimhuis te horen was met klarinettist Rudi Mahall, een generatie jonger en drummer Dag Magnus Narvesen, twee generaties jonger.

(meer…)

Lees verderSchlippenbach Trio, featuring Rudi Mahall & Dag Magnus Narvesen (Concert Recensie)

North Sea String Quartet – Splunge (Concert / CD Recensie)

Plus Etage, Baarle Nassau – 11 mei 2024

Het strijkkwartet verbinden we vrijwel altijd automatisch met de klassieke muziek. Talrijke formaties, wereldwijd, spelen stukken voor die bezetting van meestal dode componisten en soms een enkele levende. En dat al eeuwen lang. Er zijn uitzonderingen, het Poolse Atom String Quartet en ons eigen Zapp4, bijvoorbeeld, maar ook het relatief jonge North Sea String Quartet dat op hun laatste, bij 7 Mountain Records verschenen album ‘Splunge’ ernstige vormen van grensoverschrijdend gedrag vertoont. Allereerst door geen muziek van anderen te spelen, maar van de vier leden zelf en ten tweede door in alle denkbare stijlen te spelen, waaronder heel soms klassiek. Het album is net uit en het tweede concert op een tour vond plaats in de Plus Etage, Baarle-Nassau.

(meer…)

Lees verderNorth Sea String Quartet – Splunge (Concert / CD Recensie)

Trumpetstuff (Concert Recensie)

Paradox, Tilburg – 10 mei 2024

Voor de derde keer organiseert trompettist Teus Nobel, samen met de Tilburgse jazzclub Paradox een tweedaags, vrijdag en zaterdag, minifestival gewijd aan de trompet: ‘Trumpetstuff’. Aangezien Nobel op zaterdag optreedt met zijn ‘After Hours’ project, dat hier recent al voorbij kwam, koos ik voor de vrijdag. Met optredens van het Alberto Romanillos Trio, een nieuw project van Nobel met harpiste Sara van den Brink en als klapper de Finse trompettist Verneri Pohjola, met de stukken van zijn laatste album ‘Monkey Mind’. Een bijzonder gevarieerde avond, waarin we meerdere aspecten van die trompet te horen krijgen.

(meer…)

Lees verderTrumpetstuff (Concert Recensie)

Manchester Collective & SANSARA (Concert Recensie)

De Singel, Antwerpen – 8 mei 2024

Het Manchester Collective en SANSARA tijdens een eerder concert. Foto: Pete Woodhead.

Hedendaagse Britse muziek is in onze contreien zelden te horen. Bijzonder dus dat het Antwerpse kunstencentrum De Singel de stap waagde om het sinds 2016 bestaande Manchester Collective en het Londense koor SANSARA uit te nodigen. Naast nieuw werk van vier voor ons nagenoeg onbekende Engelse componisten, Isobel Waller-Bridge, Katherine Balch, Missy Mazzoli en Edmund Finnis, klonken stukken van heel wat bekendere niet Britten: Arvo Pärt, Giacinto Scelsi, Kaija Saariaho en Morton Feldman. ‘Rothko Chapel’ van die laatste was overigens de directe aanleiding van dit project en geeft direct perspectief aan het soort muziek dat gisterenavond klonk.

(meer…)

Lees verderManchester Collective & SANSARA (Concert Recensie)

Oscar Peterson – Con Alma (CD Recensie)

Gisteren kwam hier het trio van Ahmad Jamal met Jamil Nasser en Frank Grant ter sprake, met opnames uit de jaren 1966 – 1968, gemaakt in The Penthouse. Vandaag aansluitend aandacht voor een ander beroemd trio uit die dagen, van wie de pianist helaas niet meer leeft: Oscar Peterson. We schrijven 26 mei 1964 en de nu pas onder de titel ‘Con Alma’ uitgebrachte opnames dateren van een concert gegeven in het Zwitserse Lugano. Op bas horen we Ray Brown, op drums Ed Thigpen. Het album verscheen, eveneens al eind vorig jaar, bij Mack Avenue.

(meer…)

Lees verderOscar Peterson – Con Alma (CD Recensie)

Ahmad Jamal – Emerald City Nights: Live at the Penthouse 1966-1968

Januari vorig jaar kwamen hier opnames voorbij uit de jaren ’60 van het Ahmad Jamal Trio. Onder de vlag van ‘Emerald City Nights; Live at the Penthouse’ besprak ik toen opnames die Jamal tussen 1963 en 1966 maakte in The Penthouse, een beroemde jazzclub in Seattle. Eind vorig jaar kreeg dit een vervolg bij Elemental Music met opnames gemaakt tussen 1966 en 1968. Het album met de opnames in 1965 en 1966 besluit met het concert dat het trio, met Jamil Nasser en drummer Frank Grant verzorgden op 20 september 1966. ‘Emerald City Nights: Live at the Penthouse 1966-1968’ vangt aan met het concert van acht dagen later. In diezelfde bezetting, die overigens gedurende deze jaren niet wijzigde.

(meer…)

Lees verderAhmad Jamal – Emerald City Nights: Live at the Penthouse 1966-1968

Benjamin Britten – The Turn of the Screw (Concert Recensie)

De Munt, Brussel – 5 mei 2024

Van links naar rechts: Flora (Katharina Bierweiler, Miss Jessel (Allison Cook), Peter Quint met Miles (Julian Hubbard en Noah Venmeerhaeghe) en de gouvernante (Sally Matthews). Foto’s: Bernt Uhlig

In 1898 schreef Henry James de novelle ‘The Turn of the Screw’. Een halve eeuw later vroeg de componist Benjamin Britten aan de schrijfster Myfawny Piper of zij het boek wilde bewerken tot een libretto voor een kameropera, die in 1954 in première ging, Brittens negende opera. Een vreemd verhaal, dat zowel in de versie van James als die van Britten meer vragen oproept dan antwoorden geeft. De regie van Andrea Breth, nu te zien bij De Munt in Brussel, doet daar niets aan af. Hoe mooi ook en dat is het zeker, de mist blijft bestaan. Sterker nog, die onduidelijkheid is op een bepaalde wijze de kracht van deze opera. Juist doordat zoveel onduidelijk is, word je als luisteraar en kijker uitgedaagd om tot een eigen interpretatie te komen, iets waar Breth met deze sprookjesachtige regie en Raimund Orfeo Voigt met zijn prachtige decors ons graag nog een extra handje mee helpen.

(meer…)

Lees verderBenjamin Britten – The Turn of the Screw (Concert Recensie)

Noah Haidu – Standards / Standards II (Cd Recensie)

Wie bij de titels ‘Standards’ en ‘Standards II’, beiden albums van de Amerikaanse pianist Noah Haidu, verschenen bij Sunnyside Records, direct aan zijn illustere voorganger Keith Jarrett denkt, zit op het goede spoor. Het zijn die iconische albums uit 1983 en 1985 die Haidu zonder meer hiertoe brachten. Het uit 2021 stammende ‘Slowly: Song for Keith Jarrett’ vormde hier al de opmaat toe. Maakte Jarrett beide albums met diezelfde bezetting waar hij al zijn trio albums mee maakte: bassist Gary Peacock en drummer Jack DeJohnette, Haidu kiest voor variatie. Op het eerste album horen we afwisselend bassist Buster Williams en Peter Washington, naast drummer Lewis Nash en op het tweede speelt Haidu samen met bassist Williams en drummer Billy Hart, de bezetting waar hij overigens ook dat ‘Slowly’ mee maakte. Opvallend is verder en daarin wijkt Haidu af van Jarrett, dat we op het eerste album ook nog altsaxofonist Steve Wilson in een aantal stukken horen.

(meer…)

Lees verderNoah Haidu – Standards / Standards II (Cd Recensie)