Sjoerd van Eijck – Pegasus / Fabio de Almeida – Requiem for a Dragon (CD / LP Recensie)

Ik leerde de pianist Sjoerd van Eijck kennen via zijn aanwezigheid in Mudita, een trio dat hij vormde samen met vocaliste Sanne Rambags en trompettist Koen Smits en sindsdien kruist hij met enige regelmaat mijn pad. Vorige maand kwam er een nieuw album uit van zijn eigen pianotrio en met eigen composities, het bij Zennez Records verschenen ‘Pegasus’. De bezetting wijkt voor een pianotrio wat af van wat we gewend zijn: we horen hier Jörg Brinkmann op cello, naast Jarle Vespestad op drums. Een paar maanden daarvoor verscheen bij Dox Records ‘Requiem for a Dragon’ van saxofonist Fábio de Almeida, waar we Van Eijck horen naast bassist Stef Joosten en drummer Pedro Nobre.

(meer…)

Lees verderSjoerd van Eijck – Pegasus / Fabio de Almeida – Requiem for a Dragon (CD / LP Recensie)

Pierre-Laurent Aimard & George Benjamin – Franse lijnen (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam – 9 oktober 2026

Pierre-Laurent Aimard. Foto: website Aimard

De Franse pianist Pierre-Laurent Aimard is dit seizoen maar liefst vier keer te horen in het Muziekgebouw aan ’t IJ, soms solo – zoals gisterenavond vooral het geval was – soms met gelijkgestemden. Wat daarbij vooral opvalt is de grote diversiteit aan stukken die deze meesterpianist beheerst, lopend van de grote klassieken tot hedendaagse stukken. Een alleseter kortom, maar in alles optimaal toegewijd aan de componist en zijn werk. Gisterenavond beet hij het spits af met werken van Franse componisten, lopend van het uit 1908 stammende ‘Gaspard de la nuit’ van Maurice Ravel tot twee stukken die vorig jaar gereed kwamen.

(meer…)

Lees verderPierre-Laurent Aimard & George Benjamin – Franse lijnen (Concert Recensie)

Rotterdam Electronic Improv Orchestra – Complex 2 (CD Recensie)

Helemaal kloppen doet de naam van deze Rotterdamse supergroep, het Rotterdam Electronic Improv Orchestra, niet, het instrumentarium bestaat namelijk niet alleen maar uit elektronica. Al is het wel weer zo dat vrijwel alle musici in ieder geval ook met elektronica in de weer zijn op het bij het in Brussel gevestigde Off verschenen ‘Complex 2’, een dubbelalbum met in totaal slechts zes lang uitgesponnen stukken. REIO bestaat uit: drummer Elvis Homan, percussionist Javi Herrero, saxofonist Alessandro Russo, accordeonist Simone Bottasso, de gitaristen Jorrit Westerhof, Stefan Lievestro en Raphael Vanoli en celliste Marta Gonzalez.  Verder horen we op dit album twee gasten: fluitist Jos Zwaanenburg en Marcel Wierckx met elektronica

(meer…)

Lees verderRotterdam Electronic Improv Orchestra – Complex 2 (CD Recensie)

Steve Reich – The Desert Music (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam – 3 oktober 2026

Steve Reich. Foto: Jennifer Taylor

Afgelopen zaterdag werd Steve Reich negentig jaar. Reden voor Het Muziek om samen met musici van HIIIT, Ensemble Klang en het New European Ensemble en vocalisten van het Nederlands Kamerkoor en onder leiding van Joost Geeevers in het Muziekgebouw aan ’t IJ een zeldzame uitvoering van zijn ‘The Desert Music’ te verzorgen. Maar fantastisch dat deze musici juist dit stuk hebben gekozen, zonder meer een hoogtepunt in het oeuvre van deze vermaarde componist, waarmee we tevens eens een andere kant van deze grondlegger van de minimal music horen. Want ook hier gaat het zeker over ritmiek, maar daar blijft het in dit complexe werk geenszins bij.

(meer…)

Lees verderSteve Reich – The Desert Music (Concert Recensie)

Philip Glass – Waiting for the Barbarians (Opera Recensie)

Chassé Theater, Breda (Nederlandse reisopera) – 1 oktober 2026

Scènebeeld met in het midden Charlotte Hellekant als Colonel Joll. Foto’s Eduardus Lee

De Zuid Afrikaanse schrijver J. M. Coetzee schreef in 1980 de roman ‘Waiting for the Barbarians’, met het systeem van apartheid in zijn achterhoofd, Philip Glass bewerkte het in 2005 tot een opera. De Nederlandse reisopera haalde deze voor de opening van dit seizoen weer eens van de plank in een regie van Guy Weizman. Een fantastisch spelend Noord Nederlands Orkest onder leiding van Alice Farnham speelt de muziek. En natuurlijk krijgen we Club Guy & Roni, met choreograaf Roni Haver erbij. Hij en Weizman werken immers nauw samen. Goed gekozen deze opera, want het thema van deze opera: hoe om te gaan met de angst voor de ander is helaas weer bijzonder actueel.

(meer…)

Lees verderPhilip Glass – Waiting for the Barbarians (Opera Recensie)

Matthias Krüger – Rosebud (CD Recensie)

Eén van de componisten die in 2018 voor de Gaudeamus Award streed was de Duitse componist Matthias Krüger. Hij won hem niet, dat was Sebastian Hilli, maar viel ook mij op vanwege zijn boeiende stukken. Onlangs verscheen bij Wergo, het label van het Duitse Schott Musik, de Cd ‘Rosebud’ met louter werk van deze boeiende componist, een mooie gelegenheid om uitgebreider kennis te maken met Krüger die, zoals het boekje bij de Cd stelt, zichzelf ziet als iemand die “einfag Musik macht”. Te bescheiden, want met de hier verzameld, de stukken toont hij waar vakmanschap als componist. Eén overigens die zich beweegt op het grensvlak van hedendaags gecomponeerd en experimentele elektronica.

(meer…)

Lees verderMatthias Krüger – Rosebud (CD Recensie)

Rodrigo Amado This Is Our Language Quartet – Wailers / David Maranha & Rodrigo Amado – Desolation Row (CD Recensie)

Eén van de hoogtepunten van de laatste editie van Summer Bummer was zondermeer het optreden van saxofonist Rodrigo Amado met bassiste Joëlle Léandre en drummer Gerald Cleaver. Des te meer reden om hier weer eens op Amado in te zoomen. Dit voorjaar verscheen ‘Wailers’ van zijn This Is Our Language Quartet met de sterbezetting van Joe McPhee op tenorsax, Amado op tenor- en altsax, bassist Kent Kessler en drummer Chris Corsano en onlangs kwam ‘Desolation Row’ uit waarop Amado te horen is met David Maranha op elektronisch orgel, waarmee hij overigens ook in 2025 optrad tijdens Summer Bummer. Beide albums kwamen uit bij zijn eigen European Echoes.

(meer…)

Lees verderRodrigo Amado This Is Our Language Quartet – Wailers / David Maranha & Rodrigo Amado – Desolation Row (CD Recensie)

Undercurrent Trio & Veneman & Niescier (Concert Recensie)

PlusEtage, Baarle-Nassau 19 september 2026

Van links naar rechts: Susan Veneman, Angelica Niescier, Iman Spaargaren, Guillermo Celano en Niti Parree. Foto’s Jef Vandebroek

Het Undercurrent Trio, bestaande uit rietblazer Iman Spaargaren, gitarist Guillermo Celano en drummer Marcos Baggiani, begint steeds verder uit te dijen. Op het in 2024 bij Zennez Records verschenen ‘Cloud Song’ kregen ze versterking van trompettiste Susan Veneman en afgelopen maart voegde saxofoniste Angelica Niescier, die recent nog te horen was op Summer Bummer, zich bij het kwartet voor opnames van een later dit jaar te verschijnen nieuw album. Afgelopen zaterdagavond stond het kwintet op het podium van de PlusEtage in Baarle-Nassau waarbij Baggiani zich liet vervangen door drummer Nitin Parree. Hoe meer zielen hoe meer vreugd lijkt Spaargaren te denken en gelijk heeft hij!

(meer…)

Lees verderUndercurrent Trio & Veneman & Niescier (Concert Recensie)

Louis Andriessen – De Materie (Opera Recensie)

Opera Ballet Vlaanderen, Antwerpen – 20 september 2026

Deel 1 ‘De Materie’. Foto’s: Annemie Augustijns.

Voor de start van het nieuwe seizoen koos Opera Ballet Vlaanderen voor een nieuwe enscenering van Louis Andriessens eerste opera, ‘De Materie’. Phia Ménard pakte de handschoen op om van deze opera, die in feite helemaal geen opera is, een prachtige enscenering te creëren. Samen met orkest en koor van de opera, onder leiding van de in hedendaags gecomponeerde muziek gespecialiseerde Bas Wiegers, laat ze zien dat ook als theaterstuk ‘De Materie’ nog niets van zijn kracht heeft ingeboet. Die laatste verzorgde nog in januari van dit jaar, met onder andere Het Muziek, een concertante uitvoering in De Doelen in Rotterdam. De tweede keer dat ik dit stuk live meemaakte, na een uitvoering in 2017, toen nog onder leiding van de inmiddels overleden Reinbert de Leeuw. Een geënsceneerde versie is echter een geheel ander verhaal. Na de première in 1989 in Amsterdam volgde een serie uitvoeringen in 2014 tijdens de Ruhrtriennale en dat was het.

(meer…)

Lees verderLouis Andriessen – De Materie (Opera Recensie)

Nico Muhly – No Resting Place / With Eys Lift Up (CD Recensie)

De Amerikaanse componist Nico Muhly is, al beperkt hij zich er niet toe, toch vooral bekend om zijn koormuziek en dan met name voor a cappella. Ook op deze blog kwam hij reeds voorbij met deze muziek, toen gezongen door het Choir of Merton College in Oxford en vandaag besteed ik aandacht aan twee andere Engelse koren die zijn muziek gloedvol vertolken. Het ook de bij ons zeer bekende The Tallis Scholars, onder leiding van Peter Philips nam onder de title ‘The Resting Place’ een zestal composities op voor Linn Records, onderdeel van Outhere Music en The Choir of Magdalen College, onder leiding van Mark Williams en eveneens gevestigd in Oxford nam onder de titel ‘With Eys Lift Up’ (sic!) een al even boeiende staalkaart van mans oeuvre op voor Coro Records.

(meer…)

Lees verderNico Muhly – No Resting Place / With Eys Lift Up (CD Recensie)