Spinifex – Spinifex Maxximus (Concert / Cd Recensie)

PlusEtage, Baarle-Nassau, 6 december 2025

In 2005 begonnen Gijs Levelt, Ned McGowan en Tobias Klein het Spinifex Orchestra. Twintig jaar later is het gewoon Spinifex en is alleen Klein van het driemanschap nog aan project verbonden. De band wisselde van samenstelling en bestaat sinds 2010 vooral in een kleinere bezetting, eerst een kwintet en later een sextet. Projecten uit de laatste jaren betroffen ‘Bollycore’ (2014), ‘Maximus’ (2015), ‘Amphibian Ardour’ (2017), ’Soufifex’ (2019), ‘Beats the Plague’ (2021),  ‘Spinifex Sings’ (2022), met als gasten de solisten Björk Nielsdottir en Priya Purushothaman en nu ligt er het alweer tiende album ‘Spinifex Maxximus’. Afgelopen zaterdag speelde de band in de PlusEtage, Baarle-Nassau als laatste stop van een korte jubileumtour.

(meer…)

Lees verderSpinifex – Spinifex Maxximus (Concert / Cd Recensie)

I Compani – Basta! / Veertig jaar I Compani (Concert / Boek Recensie)

Paradox, Tilburg – 5 december 2025

Veertig jaar geleden verhuisde het Nijmeegse filmhuis O42 naar een nieuwe locatie, het werd een echte bioscoop en de naam veranderde in  Cinemariënburg. Ter gelegenheid van die gebeurtenis organiseerde dit nieuwe filmhuis een filmfestival rond de Italiaanse componist Federico Fellini die voor zijn muziek samenwerkte met de componist Nino Rota. Saxofonist Bo van de Graaf, die al sinds eind jaren ’70 weg was van diens muziek en het filmhuis vaak bezocht, werd gevraagd of hij iets met de muziek kon doen. Dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en Van de Graaf stelde een septet samen dat gaandeweg zou uitgroeien tot I Compani, een baanbrekend en bijzonder eclectisch gezelschap dat de komende decennia een unieke plek zou gaan innemen in de Nederlandse jazz. Nu veertig jaar later vindt Van de Graaf het tijd voor iets anders en onder de titel ‘Basta!’ trekt I Compani langs de podia om afscheid te nemen van alle fans, op Sinterklaasavond bijvoorbeeld in het Tilburgse Paradox. Ter gelegenheid van dit afscheid kwam er ook een prachtig boek uit: ‘Veertig jaar I Compani’, met daarin de verhalen van Van de Graaf, opgetekend door Tom Beetz, overigens ook nog eens voorzien van een goed gevulde CD’.

(meer…)

Lees verderI Compani – Basta! / Veertig jaar I Compani (Concert / Boek Recensie)

Morton Feldman – Intermission 6 (CD Recensie)

De composities van Morton Feldman hebben vaak geen duidelijk aangegeven tijdsduur, iets dat de mogelijkheid biedt om zo’n compositie zelf vorm te geven. Op de in 2019 door Another Timbre uitgegeven box ‘Feldman Piano’ speelt Philip Thomas ‘Intermission 6’, uit 1953, bijvoorbeeld drie keer, variërend tussen 4:42 en 11:07 minuten. Alle drie vrij kort, maar dat is wel gebruikelijk voor dit stuk. Maar dat hoeft dus niet, zo laat de Finse pianist Antti Tolvi horen op een nieuw album bij hetzelfde label. Hij trekt voor datzelfde stuk ruim 72 minuten uit en dat alleen omdat Simon Reynell vroeg om een versie die op één Cd past, want op de plank lag een versie van twee uur!

(meer…)

Lees verderMorton Feldman – Intermission 6 (CD Recensie)

Annemieke Hendriks – Het hobo-riet was mijn strohalm

“Het hobo-riet was mijn strohalm“, verzucht de beroemde hoboïst Han de Vries tijdens één van de gesprekken die Annemieke Hendriks met hem hield. En dat waren er, verspreid over vier jaar heel wat. In die gesprekken en in het boek dat verscheen bij uitgeverij De Kring leren we De Vries dankzij Hendriks grondig kennen, als musicus, maar zeker ook als mens en krijgen we tegelijkertijd een mooi beeld van het Nederlandse muziekleven sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw. Pijnlijke onderwerpen ging Hendriks daarbij beslist niet uit de weg, iets waar de titel van dit boek ook zeker naar verwijst. Ook bij de op 31 augustus 1941 geboren De Vries ging het namelijk zeker niet altijd over rozen.

(meer…)

Lees verderAnnemieke Hendriks – Het hobo-riet was mijn strohalm

Kevin Puts – Concerto for Orchestra (CD Recensie)

Kevin Puts behoort zonder meer tot de meest geliefde en meest gespeelde componisten van dit moment. Zo won hij in 2012 een Pulitzer Prijs voor zijn opera ‘Silent Nights’ en gooide hij in 2022 hoge ogen met zijn opera ‘The Hours’. Dat hier nog niet eerder voorbij kwam is dus eigenlijk vrij bijzonder, tijd dus om deze lacune recht te zetten. Ik doe dat met een recent bij Delos, een imprint van Outhere, verschenen album, met daarop drie stukken voor orkest ‘Concerto for Orchestra’, ‘Silent Night Elegy’ en ‘Virelai’. Alle drie betreft het wereldpremières. We horen het St. Louis Symphony Orchestra, onder leiding van chef-dirigent Stéphane Denève. Een in alle opzichten bijzonder album, met name door het hoofdwerk, dat ‘Concerto for Orchestra’.

(meer…)

Lees verderKevin Puts – Concerto for Orchestra (CD Recensie)

Ard Bit – Fieldrecordings 05 Bohemia & O6 Vietnam (CD Recensie)

Je kunt foto’s maken tijdens je vakantie, al dan niet met je smartphone, maar je kunt natuurlijk ook kiezen voor geluidsopnames. Dat is wat Ard Janssen doet. Opnames die hij vervolgens bewerkt tot prachtige muziek en uitbrengt onder zijn alias Ard Bit. Hij toog naar Sri Lanka, Nolay in het Franse Bourgondië en Polen en bracht onder de titel ‘Balkans’ opnames uit die hij maakte in Albanië, Bosnië, Montenegro en Slovenië. Recenter zijn albums waarin hij opnames gebruikte die hij maakte tijdens een reis naar Bohemen, onderdeel van Tsjechië en naar Vietnam. Janssen had ervoor kunnen kiezen om deze opnames gewoon netjes achter elkaar te zetten, er zijn meer geluidskunstenaars die dat doen, maar dat is niet wat we hier horen. Die opnames vormen veeleer de basis van spannende composities, gecreëerd bij hem thuis in Rotterdam.

(meer…)

Lees verderArd Bit – Fieldrecordings 05 Bohemia & O6 Vietnam (CD Recensie)

Klaus Lang – Tönendes Licht (CD Recensie)

‘Tönendes Licht’, uitgevoerd door de Wiener Symphoniker, onder leiding van Peter Rundel en met Wolfgang Kogert achter het orgel schreef Klaus Lang voor een Gotische kathedraal, zonder deze te specificeren, al werden de opnames van het bij Kairos Music verschenen album gemaakt in de Weense Domkirche St. Stephan. Lang dacht daarbij aan de ruimte, maar zeker ook aan de architectuur, de filosofie, de visuele kunsten en natuurlijk de muziek. Het is die muziek die eeuwenlang klonk in deze bouwwerken en zo de mens verbinding liet maken met het goddelijke, het transcendente, iets waar Lang met dit stuk zijn versie aan toevoegt.

(meer…)

Lees verderKlaus Lang – Tönendes Licht (CD Recensie)

Otomo Yoshihide, Emilie Škrijelj & Tom Malmendier – Weird Morning Meeting / Les Marquises – Live in Nickelsdorf / Quentin Stokart & Tom Malmendier – Mehin ( CD Recensie)

Emilie Škrijelj en Tom Malmendier komen regelmatig voorbij op deze blog, meestal met opnames op hun eigen label eux saem, met die mooie abstracte hoesjes van Škrijelj. Nu is het allereerst de beurt aan een gezamenlijk treffen met Otomo Yoshihide, in de weer met platenspelers, iets wat ook voor Škrijelj geldt, terwijl Malmendier zich beperkt tot zijn drumstel. ‘Weird Morning Meeting’ is de bijzonder toepasselijke titel. Verder de opnames van het duo Škrijelj – Malmendier, werkend onder de naam Les Marquises, die werden gemaakt tijdens een optreden op het jazzfestival van Nickelsdorf in 2022 en die van het duo Quentin Stokart – Tom Malmendier, uitgebracht onder de titel ‘Mehin’. De eerste op gitaar, de tweede andermaal op drums.

(meer…)

Lees verderOtomo Yoshihide, Emilie Škrijelj & Tom Malmendier – Weird Morning Meeting / Les Marquises – Live in Nickelsdorf / Quentin Stokart & Tom Malmendier – Mehin ( CD Recensie)

Anouar Brahem – After the Last Sky (CD Recensie)

Volgend jaar is het vijfendertig jaar geleden dat Anouar Brahem zijn eerste album bij ECM Records lanceerde: ‘Barzakh’. Inmiddels is hij toe aan zijn twaalfde, ‘After the Last Sky’. Geen geweldig grote productie, maar wel één van een constant hoge kwaliteit. En ook dit album is weer direct herkenbaar als een echte Brahem met zoals Adam Shatz in het Cd boekje schrijft “elegance of articulation and structure, sensitivity to the silence between notes; a sense of searching and striving to overcome barriers; an oscilation between moods of melancholy and rapture”. Naast Brahem, natuurlijk op de oud, horen we Anja Lechner op cello, Django Bates op piano en Dave Holland op contrabas.

(meer…)

Lees verderAnouar Brahem – After the Last Sky (CD Recensie)

Evan Johnson – Dust Book / Marco Fusi – Wired Resonances (CD Recensie)

De viola d’amore is nu niet bepaald een instrument dat je veel tegen komt binnen de hedendaags gecomponeerde muziek. Maar goed, Marco Fusi, die ook de viool en de altviool bespeelt, werkt ermee. Hij studeerde in Antwerpen, is inmiddels als Assistant Professor of Artistic Research verbonden aan het HEMU in Lausanne en als  Associate Researcher aan het Orpheus Instituut in Gent en heeft de nodige premières op zijn naam staan van hedendaagse stukken. Zo kwam hij hier vorig jaar nog voorbij met muziek van Yu Kuwabara. Op recente Cd’s is hij the horen met werk van Evan Johnson, het album vullende ‘Dust Book’, dat verscheen bij Another Timbre en met stukken van Zeno Baldi, Giovanni Verrando, Bara Gisladottir, Annie Hui-Hsin Hsieh, Mary Bellamy, Barbara Nerness en Pierre Alexandre Tremblay op het bij HCR verschenen ‘Wired Resonances’.

(meer…)

Lees verderEvan Johnson – Dust Book / Marco Fusi – Wired Resonances (CD Recensie)