Brian Landrus – Just When You Think You Know (CD Recensie)

Brian Landrus begon zijn carrière ooit als sessie muzikant voor Motown bands als The Temptations en The Four Tops, maar schakelde begin deze eeuw over op de jazz. Hij deed zijn master aan het New England Conservatory en ontwikkelde een voorkeur voor de lage noten, niet alleen op de saxofoon, maar ook op de klarinet en de fluit. Op zijn laatste album, het bij zijn eigen Blue Land verschenen ‘Just When You Think You Know’ horen we hem echter ook in het hoog. Een album dat hij maakte met een nieuw kwintet, verder bestaand uit gitarist Dave Stryker, oude maten bassist Lonnie Plaxico en drummer Rudy Royston en tenslotte zijn goede vriend Zaccai Curtis op piano en fender rhodes, waar hij overigens nooit eerder een album mee maakte.

(meer…)

Lees verderBrian Landrus – Just When You Think You Know (CD Recensie)

Flat Earth Society Orchestra – Missa Asinorum (Concert / CD Recensie) / The One (CD Recensie)

Paradox, Tilburg – 8 mei 2026

Ik zag ze in 2016, 2018, 2023 en afgelopen vrijdag: Het Flat Earth Society Orchestra, de trots van onze zuiderburen. Ik ben fan, ik geef het grif toe. Hoe kan het ook anders met dit stel creatievelingen dat je continu op het verkeerde been zet, vrolijk winkelt in alle denkbare muziekstijlen en wier concerten zich kenmerken door een niet te stuiten enthousiasme. En als je als bezoeker door de nodige tegenslagen niet zo geweldig in je vel zit, is dit ook nog eens het allerbeste medicijn dat je je kunt wensen. Probeer bij deze bigband maar eens somber te blijven! De muziek van het pas uitgekomen album ‘Missa Asinorum’ stond op het program, samen met een stuk van het vorige album, dat we hier ook maar gelijk nog even meenemen: ‘The One’.

(meer…)

Lees verderFlat Earth Society Orchestra – Missa Asinorum (Concert / CD Recensie) / The One (CD Recensie)

Alexander Carpenter (red.) – Schoenberg in Context (Boek Recensie)

Nog een keer Arnold Schönberg. Recent besteedde ik hier al aandacht aan hem naar aanleiding van een boek en en Cd box – het was in 2024 zijn honderdvijftigste geboortejaar wat ook vorig jaar nog tot publicaties en eerbetonen leidde – en nu gaat het wederom om een boek, het bij Cambridge University Press verschenen ‘Schoenberg in Context’, een deel in een immer uitdijende reeks, telkens gewijd aan een componist van statuur. De opzet van de boeken is om alle aspecten van het leven en werk te behandelen, maar vooral, zoals de titel ook al aangeeft, de componist in brede zin te plaatsen in zijn tijd. Vandaar de medewerking van een groot aantal specialisten in dit in alle opzichten boeiende boek onder leiding van Alexander Carpenter.

(meer…)

Lees verderAlexander Carpenter (red.) – Schoenberg in Context (Boek Recensie)

Iain Bell – Medusa (Concert Recensie)

De Munt, Brussel – 6 mei 2026

Claudia Boyle als Medusa te midden van de versteende mannen. Foto’s: Simon van Rompay

Geweld tegen vrouwen, gelukkig komt er steeds meer verzet tegen. Al blijft iedere vaak traumatische gebeurtenis er één te veel. Dat het geweld van allen tijden is. doet aan de ernst niets af, maar laat veeleer zien dat we nog een lange weg te gaan hebben. Ik kom op deze regels naar aanleiding van de wereldpremière in De Munt van ‘Medusa’, de nieuwe opera van de voor mij onbekende Iain Bell, op een libretto van Lydia Steier die ook voor de regie tekent. Zonder meer een meesterwerk, even los van deze actuele problematiek. Medusa, een figuur uit de Griekse / Romeinse mythologie, wordt slachtoffer van een verkrachting. Zeventien jaar later kiest ze voor een zelfgekozen dood, haar trauma kwam ze nooit te boven. Claudia Boyle maakt als Medusa dat voor ons inzichtelijk, ondersteund door een prachtig libretto en schitterende muziek, in handen van het zoals altijd voortreffelijk spelende Symfonieorkest van de Munt, hier onder leiding van Michiel Delanghe.

(meer…)

Lees verderIain Bell – Medusa (Concert Recensie)

Anthony Braxton – 50+ Years of Creative Music / 2 comp (2023) (Boek / CD Recensie)

Op 4 juni aanstaande wordt Anthony Braxton 81. We kennen hem als vermaard rietblazer, één van de weinigen die zo ongeveer alle varianten van deze instrumentengroep beheerst, maar ook als componist. De termen ‘jazz’ en ‘klassiek’ zeggen hem daarbij weinig, liever spreekt hij over ‘creative music’. Een en ander laat onverlet dat hij toch vaak eerder gezien wordt als jazzmusicus, wellicht ook wel omdat hij vaak zelf de zijn door hem gecomponeerde muziek uitvoert en ook de overige uitvoerenden vaak uit die wereld afkomstig zijn, dan als componist. Dat juist zijn werk centraal stond tijdens de beroemde Ferienkurse in Darmstadt in 2023, het Mekka van de hedendaagse gecomponeerde muziek, vormde dan ook niet meer dan een terecht eerbetoon. Naar aanleiding van dit evenement verscheen vorig jaar bij Schott ‘Anthony Braxton – 50+ Years of Creative Music’ onder redactie van Braxtons biograaf Timo Hoyer en gitarist Kobe van Cauwenberghe, waarin juist dat aspect van Braxtons werk aandacht krijgt, als mede het album ‘2 comp (2023)’, met daarop de ‘Compositions’ nr. 445 en 446 voor groot ensemble die tijdens dit festival in première gingen.

(meer…)

Lees verderAnthony Braxton – 50+ Years of Creative Music / 2 comp (2023) (Boek / CD Recensie)

Jörg Widmann dirigeert Beethoven en zichzelf (Concert Recensie)

Concertgebouw, Amsterdam (NTR ZaterdagMatinee) – 25 april 2026

Jörg Widmann voor de Berliner Philharmoniker. Foto: Frederike van der Straeten

Componisten reageren op elkaar, dat is bekend. Zo componeerde Jörg Widmann in 2008 ‘con brio – concertouverture voor orkest’ met de zevende en achtste symfonie van Ludwig van Beethoven in gedachten. Dat was overigens ook de opdracht: het stuk zou als onderdeel van een Beethoven programma worden uitgevoerd – iets soortgelijks deed het Belgian National Orchestra in het seizoen 2018-2019. Gisteren stond het dan ook op het programma bij het NTR ZaterdagMatinee, uitgevoerd, door het Radio Filharmonisch Orkest met Widmann zelf als dirigent, samen met die zevende van Beethoven en de voor mij onbekende ‘Symfonische serenade’ van Erich Wolfgang Korngold uit 1947-48. Een stuk waar Widmann duidelijk enthousiast over is en dat hij onlangs ook op Cd opnam.

(meer…)

Lees verderJörg Widmann dirigeert Beethoven en zichzelf (Concert Recensie)

Tatsuhisa Yamamoto & Giovanni Di Domenico / Josh Berman, Jason Roebke & Chris Corsano (Concert Recensie)

De Singer, Rijkevorsel (Oorstof) – 24 april 2026

Giovanni Di Domenico. Foto’s Jef Vandebroek.

Gisteren wees ik reeds op een door Sound in Motion georganiseerde double bill in De Singer. Toetsenist Giovanni Di Domenico speelde met drummer Tatsuhisa Yamamoto; kornettist Josh Berman trad op met bassist Jason Roebke en drummer Chris Corsano. Bestond de eerste set uit één lange vrije improvisatie, de tweede set bevatte een aantal vrij korte composities, waarin overigens natuurlijk ook ruimte voor improvisatie was. Vol zit het bij lange na niet in De Singer. En dat blijft toch altijd weer jammer. We zijn het gewend, dit is immers geen muziek die iedereen aanstaat, hier klinken geen pakkende melodietjes en gemakkelijk in het gehoor ligt het zeker niet. Maar jammer blijft het, want graaf een paar spades dieper en er valt zoveel moois en onverwachts te ontdekken, zeker hier in De Singer.

(meer…)

Lees verderTatsuhisa Yamamoto & Giovanni Di Domenico / Josh Berman, Jason Roebke & Chris Corsano (Concert Recensie)

Akira Sakata – Hyperentasis / Rempis, Adasiewicz & Corsano – Dial Up (LP / CD Recensie)

Wat de twee albums die vandaag aan bod komen met elkaar verbindt is dat drie van de musici vanavond op het podium staan in De Singer, in een door Sound in Motion georganiseerd concert. Giovanni Di Domenico zal daar spelen met drummer Tatsuhisa Yamamoto en drummer Chris Corsano zal samenspelen samen Josh Berman en Jason Roebke. Hier starten we met Di Domenico, die in maart 2023 opnames maakte met de vermaarde saxofonist Akira Sakata, gitarist Giotis Damianidis, bassist Petros Damianidis en drummer Aleksandar Škorić; vervolgens treffen we Yamamoto samen met wederom Sakata, de broers (?) Damianidis en drummer Paal Nilssen-Love tijdens een concert ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van Sakata. Beide sets zijn te vinden op het bij defkaz records verschenen dubbelalbum ‘Hyperentasis’. Tot slot aandacht voor Corsano. Hij is te horen met saxofonist Dave Rempis en vibrafonist Jason Adasiewicz op het bij Aerophonic verschenen ‘Dial up’.

(meer…)

Lees verderAkira Sakata – Hyperentasis / Rempis, Adasiewicz & Corsano – Dial Up (LP / CD Recensie)

Kate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam – 16 april 2026

Op de openingsavond van het Minimal Music Festival, vorige week donderdag, ging het nieuwe slagwerkconcert van Kate Moore, ‘Storm Oratory’, in première door Het Muziek, onder leiding van Clark Rundell en met Claire Edwardes als solist. Aangezien ik op die avond voor een ander concert koos, heb ik deze uitvoering niet meegemaakt, wel was ik in de middag bij de generale repetitie. Verder verscheen er onlangs in eigen beheer een album van Edwardes, ‘Dual Attractor’ met solostukken van allemaal vrouwelijke componisten: Missy Mazzoli, Caroline Shaw, Gemma Peacocke, Natalie Williams, Anna Meredith, wederom Moore en van Edwardes zelf.

(meer…)

Lees verderKate Moore – Storm Oratory / Claire Edwardes – Dual Attractor (Concert / CD Recensie)

Minimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)

Muziekgebouw aan ’t IJ , Amsterdam – 18 en 19 april 2026

Ensemble MAZE tijdens de uitvoering van ‘Primordial / Lift’. Foto: Facebook

Liever dan de term ‘minimal music’ gebruik ik de term minimalisme, mijns inziens dekt dat beter de lading van het Minimal Music Festival. Vrijdag en zaterdag was daarin ook aandacht voor vrouwelijk componisten, die lange tijd niet de aandacht kregen die ze verdienen. Denk aan Meredith Monk, Pauline Oliveros, Éliane Radigue die aan de ontwikkeling van deze stroming zonder meer hebben bijgedragen. Zowel de muziek van Oliveros als van Radigue was dezer dagen te horen en de gespeelde stukken maakten onomstotelijk duidelijk hoe belangrijk hun rol was. Verder ook zaterdag aandacht voor de niet westerse muziek, in de persoon van de Iraniër Mohammad Reza Mortazavi en op zondag voor de meer experimentele variant van het minimalisme: het slotconcert door The Necks.

(meer…)

Lees verderMinimal Music Festival – Deel 2 (Concert Recensie)