Arvo Pärt – Tractus (CD Recensie)

Onlangs verscheen er weer eens een Cd in de ECM New Series met muziek van de Estse componist Arvo Pärt. ‘Tractus’ bevat acht stukken voor wisselende bezetting, waarin we het Estonian Philharmonic Chamber Choir horen en het Tallinn Chamber Orchestra, beiden onder leiding van Tönu Kaljuste. Pärt is inmiddels achtentachtig en geldt zonder enige twijfel als één van de belangrijkste nog levende componisten van zijn generatie. Nog niet eerder uitgebracht werk en zeker in deze uitvoering is dan ook niet te versmaden. Vooral niet in deze hectische en onrustige tijden, vol geweld en polarisatie. De muziek van Pärt kan juist dan dienen als het perfecte medicijn. Muziek die je pas op de plaats laat maken en laat nadenken over de betrekkelijkheid van alles.

(meer…)

Lees verderArvo Pärt – Tractus (CD Recensie)

Curators: Diamanda La Berge Dramm / John Cage – Sonatas & Interludes (Concert / CD Recensie)

De Link, 6 februari 2024

Diamanda La Berge Dramm. Foto: website musicus

De invloed van John Cage op de hedendaagse muziek valt moeilijk te overschatten, dat merkte ik al eerder op in deze kolommen. Het is dan ook niet vreemd dat veel hedendaagse componisten en uitvoerders zijn muziek hoog in het vaandel hebben. Eén daarvan is de violiste Diamanda La Berge Dramm die afgelopen dinsdag in De Link haar eigen programma mocht samenstellen. Ze koos ervoor om voor de eerste keer de drie stukken van haar in 2020 verschenen Cd ‘Inside Out’ integraal te spelen. Het publiek van De Link kan dat wel aan, zo stelde ze in het interview met artistiek leider en componist Bart de Vrees. Naast delen uit ‘Partita in d klein’ van Johann Sebastiaan Bach, dat buiten de scope van deze blog valt, speelde ze de versie voor viool van ‘Cheap Imitation’ en ‘The Wonderful Widow of Eighteen’ van Cage. Meer Cage op een vorig jaar bij Neuma verschenen Cd, met daarop de complete ‘Sonatas & Interludes’ voor geprepareerde piano, uitgevoerd door Agnese Toniutti.

(meer…)

Lees verderCurators: Diamanda La Berge Dramm / John Cage – Sonatas & Interludes (Concert / CD Recensie)

Hansko Visser, Reinier van Houdt, Jasna Veličković & Lucio Tasca – Asvogel in Orgelpark / Germaine Sijstermans, Koen Nutters & Reinier van Houdt – Circles, Reeds, and Memories (CD Recensie)

Ik blijf nog even in het Orgelpark, waar afgelopen vrijdag en zaterdag de tweede editie van het Echonance Festival plaatsvond. Eerder, eind 2021, vonden hier ook de opnames plaats van ‘Asvogel’, een project onder leiding van componist Hansko Visser. Hij componeerde de eerste versie van ‘Kemenymadar’, geïnspireerd door de Hongaars / Joegoslavische componist Ernö Király. Hij vroeg Reinier van Houdt, afgelopen zaterdag nog te horen in een stuk van Gabriel Paiuk, Jasna Veličković en Lucio Tasca voor de delen twee tot en met vier. Het album verscheen bij Esc.Rec. Van Houdt als componist en uitvoerder horen we ook op het bij Elsewhere verschenen ‘Circles, Reeds and Memories’. Verder hier stukken van Germaine Sijstermans en Koen Nutters. Leuk van beide Cd’s is dat de componisten ook zelf als uitvoerend musicus te horen zijn.

(meer…)

Lees verderHansko Visser, Reinier van Houdt, Jasna Veličković & Lucio Tasca – Asvogel in Orgelpark / Germaine Sijstermans, Koen Nutters & Reinier van Houdt – Circles, Reeds, and Memories (CD Recensie)

Festival Echonance #2 – In a Landscape (Concert Recensie)

Orgelpark, Amsterdam – 2 en 3 februari 2024

Het was nogal een overgang. Zo overdadig als Arnold Schönbergs ‘Gurre-Lieder’ afgelopen donderdag klonken, in die prachtige uitvoering door het Concertgebouworkest, zo minimalistisch was de muziek tijdens de tweede editie van het Echonance Festival, vrijdag en zaterdag in het Amsterdamse Orgelpark. Componisten als Phill Niblock, Eliane Radigue, Clarence Barlow, Gabriel Paiuk, Ellen Arkbro en Catherine Lamb hebben wat dat betreft een reputatie op te houden. Maken Niblock, Radigue en Barlow uit van de tweede generatie minimalisten, Paiuk, Arkbro en Lamb treden in hun voetsporen en laten horen wat er vandaag aan dit genre wordt bijgedragen. Helaas moesten zowel Akrbro als Lamb verstek laten gaan tijdens dit festival en was dus Paiuk de enige componist dit weekend. Eén componist hoort in dit rijtje niet thuis en dat is Luigi Nono. Toch klonk van hem vrijdagavond zijn strijkkwartet ‘Fragmente – Stille, an Diotima’. Maar het stuk paste qua sfeer uitstekend, iets wat laat zien dat je via verschillende wegen op hetzelfde punt kunt uitkomen.

(meer…)

Lees verderFestival Echonance #2 – In a Landscape (Concert Recensie)

Arnold Schönberg – Gurre-Lieder (Concert Recensie)

Concertgebouw, Amsterdam – 1 februari 2024

Arnold Schönberg in 1905. Schilderij van Richard Gestl

Een gebeurtenis, zo kun je een uitvoering van de ‘Gurre-Lieder’ van Arnold Schönberg gerust noemen. Met een fors uitgedijd orkest, drie koren en zes vocalisten is dit een stuk in de buiten categorie. In 1921 werd het voor het eerst en tegelijkertijd voor het laatst uitgevoerd door het Concertgebouworkest, toen onder leiding van Schönberg zelf. Nu ruim een eeuw later mag Riccardo Chailly, voormalig chef-dirigent van dit toporkest, vorm aan deze cantate geven. Het is honderdvijftig jaar geleden dat Schönberg werd geboren, een meer dan goede aanleiding om weer eens alles uit de kast te trekken. En Chailly is zonder meer de goede man op de goede plek. Met strakke hand, maar ook met veel gevoel voor alle kleuren en nuances in deze compositie, leidt hij alle 317 (!) betrokken musici door deze complexe compositie.

(meer…)

Lees verderArnold Schönberg – Gurre-Lieder (Concert Recensie)

Jürg Frey – String Trio / Circular Music (CD Recensie)

Net als gisteren besteed ik ook vandaag aandacht aan de muziek van Jürg Frey. Bij Another Timbre verscheen een opname, door Apartment House, van zijn ‘String Trio’, gecomponeerd in 2017/18 en herzien in 2022 en bij Insub verscheen onder de titel ‘Circular Music’ een album met bijzondere versies van het tweede deel uit de cyclus ‘Circular Music’ en het eerste en tweede deel uit ‘Extended Cicurlar Music’. De stukken worden uitgevoerd door een octet, bestaande uit musici die we vaker bij dit Zwitserse label aantreffen.

(meer…)

Lees verderJürg Frey – String Trio / Circular Music (CD Recensie)

Jürg Frey – Les Signes Passages / Continuité, fragilité, résonance / Strijkkwartet nr. 4 (CD Recensie)

Vandaag en morgen staat hier de muziek van de Zwitserse componist Jürg Frey centraal, eveneens een representant van het hedendaags minimalisme. Hier drie Cd’s, met op iedere Cd één compositie. Eerst aandacht voor pianiste Keiko Shichijo die op fortepiano het in 2021 gecomponeerde ‘Les Signes Passages’ speelt, dat hier eerder voorbij kwam vanwege de live-uitvoering tijdens November Music 2022. Verder aandacht voor ‘Continuité, fragilité, résonance’ uit hetzelfde jaar, vertolkt door het strijkkwartet Quatuor Bozzini, samen met het saxofoonkwartet Konus Quartet en voor Freys vierde strijkkwartet, waarin we eveneens Quatuor Bozzini horen. De eerste twee albums verschenen bij Elsewhere, het vierde strijkkwartet bracht het kwartet in zijn eigen serie Cd’s uit.

(meer…)

Lees verderJürg Frey – Les Signes Passages / Continuité, fragilité, résonance / Strijkkwartet nr. 4 (CD Recensie)

Catherine Lamb – Parallaxis forma / Catherine Lamb & Kristofer Svensson – Translucent Harmonies (CD Recensie)

Gisteren kwam hier het Echonance Festival ter sprake, eind volgende week in het Orgelpark. Eén van de componisten waarvan werk te horen zal zijn is Catherine Lamb. Zonder meer één van de meest boeiende componisten van dit moment en iemand die in alles dat hedendaagse minimalisme vertegenwoordigt, tredend in de voetstappen van componisten als John Cage en Morton Feldman. Bij Another Timbre verschenen in kort tijd twee Cd’s met werk van haar. ‘Parallaxis forma’ is geheel gewijd aan haar muziek, terwijl ‘Translucent Harmonies’ een stuk van haar combineert met een stuk van de voor mij tot nu toe onbekende Zweedse componist Kristofer Svensson.

(meer…)

Lees verderCatherine Lamb – Parallaxis forma / Catherine Lamb & Kristofer Svensson – Translucent Harmonies (CD Recensie)

Morton Feldman – Violin and String Quartet (CD Recensie)

Eind volgende week, 2 en 3 februari, vindt in het Amsterdamse Orgelpark de tweede editie plaats van het Echonance Festival. Veel van de muziek die tijdens dit festival te horen zal zijn, is te scharen onder de noemer hedendaags minimalisme, zoals bekend van labels als Wandelweiser, Another Timbre, Insub en Elsewhere. Muziek die ook op deze blog veelvuldig voorbij komt. Eén componist is van groot belang geweest voor de ontwikkeling van deze stroming en dat is Morton Feldman. Another Timbre bracht onlangs één van zijn langere stukken uit op twee CD’s, het ruim twee uur durende ‘Violin and String Quartet’, gespeeld door vijf leden van Apartment House.

(meer…)

Lees verderMorton Feldman – Violin and String Quartet (CD Recensie)

Richard Wagner – Die Walküre (Concert Recensie)

De Munt, Brussel – 21 januari 2024

Brünhilde (Ingel Brimberg) en Wotan (Gábor Bretz). Foto’s: Monika Rittershaus

Veertig jaar (!) is het geleden dat er bij De Munt in Brussel een complete Der Ring des Nibelungen van Richard Wagner te zien was, maar dit theater lijkt dit en het volgend seizoen deze lange afwezigheid meer dan goed te maken. Eerder dit seizoen was ‘Das Rheingold’ te zien en afgelopen zondag ging ‘Die Walkure’ in première. Volgend seizoen volgen Siegfried en Götterdämmerung. Romeo Castellucci regisseert de complete cyclus en in alle opera’s is het Symfonieorkest van de Munt te horen, onder leiding van chef-dirigent Alain Altinoglu. Verder is er gelukkig voor gekozen om onderweg niet van vocalisten te wisselen, voor zover dat natuurlijk voor nu valt in te schatten. Na een prachtige ‘Das Rheingold’, een soort van epiloog op de drie volgende opera’s, klonk zondag een prachtige ‘Walküre’. Niets dan lof, maar het meest tevreden was ik toch ook nu weer met het prachtig spelende orkest en de duidelijke Wagneriaan Altinoglu op de bok. Al moeten hier zeker ook de vocale prestaties worden genoemd, van met name Peter Wedd als Siegmund, Nadja Stefanoff als Sieglinde en Ingela Brimberg als Brünhilde. Maar ook Gábor Bretz in de rol van Wotan ben ik meer gaan waarderen, iets dat alles te maken heeft met de ontwikkeling van de figuur Wotan.

(meer…)

Lees verderRichard Wagner – Die Walküre (Concert Recensie)